BIC Publication

Zhejiang มณฑลเจ้อเจียง

ข้อมูลพื้นฐาน

1. ข้อมูลทั่วไป

- ที่ตั้ง / ขนาดพื้นที่

การแบ่งพื้นที่เขตปกครอง

มณฑลเหลียวหนิงตั้งอยู่บนคาบสมุทรเหลียวตง 
ประกอบด้วยเมืองทั้งหมด 14 เมือง ได้แก่

  • เมืองเสิ่นหยาง
  • เมืองต้าเหลียน
  • เมืองอันซาน
  • เมืองฝู่ซุ่น
  • เมืองเปิ่นซี
  • เมืองจิ่นโจว
  • เมืองฟู่ซิน
  • เมืองเถี่ยหลิง
  • เมืองผานจิ่น
  • เมืองตานตง
  • เมืองหยิงโข่ว
  • เมืองเหลียวหยาง
  • เมืองเฉาหยาง
  • เมืองหูหลูเต่า

ตั้งอยู่ทางชายฝั่งทะเลทางตะวันออกเฉียงใต้ของจีนและทางใต้ของสามเหลี่ยมแม่น้ำฉางเจียง มีพื้นที่ทั้งหมด 101,800 ตารางกิโลเมตร ซึ่งมีขนาดเเพียงร้อยละ 1.06 ของประเทศจีน ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับมณฑลเจียงซูและนครเซี่ยงไฮ้ ทิศตะวันออกเป็นแนวชายฝั่งติดกับทะเลจีนตะวันออก ทิศตะวันตกติดกับมณฑลอันฮุยและเจียงซี และทิศใต้ติดกับมณฑลฝูเจี้ยน 

ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นเทือกเขาขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ประมาณร้อยละ 70.4 ของพื้นที่ ที่เหลือเป็นพื้นที่ราบร้อยละ 23.2 และทะเลสาบและแม่น้ำร้อยละ 6.4 พื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้สูงกว่าและลาดเอียงไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ ลักษณะเป็นขั้นบันได ทิศตะวันตกเฉียงใต้เป็นเขตภูเขามีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 800 เมตร และมียอดเขาที่มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลมากกว่า 1500 เมตรอยู่จำนวนมาก ตอนกลางของมณฑลมีลักษณะเป็นภูเขาเล็กๆ และมีพื้นที่ราบบางส่วนกระจายอยู่ระหว่างตีนเขา มณฑลเจ้อเจียงมีชายฝั่งทะเลที่ยาวที่สุดในประเทศ 6,486 กิโลเมตร และเป็นมณฑลที่มีเกาะมากที่สุดในประเทศ มีพื้นที่สามารถเพาะพันธุ์สัตว์ทะเลน้ำตื้นได้กว่า 400 ตารางกิโลเมตร

– ข้อมูลประชากร

มณฑลเจ้อเจียงมีจำนวนประชากรประมาณ 54.77 ล้านคน ส่วนใหญ่เป็นชนชาติฮั่น (99.2% ของประชากรทั้งหมดในมณฑล)

– สภาพภูมิอากาศ

สภาพภูมิอากาศของมณฑลเจ้อเจียงเป็นแบบมรสุมเขตร้อน มีแดดเกือบตลอดทั้งปี และแบ่งได้เป็น 4 ฤดูกาลชัดเจน อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 15–18 องศาเซลเซียส ฝนตกชุกที่สุดในเดือนพฤษภาคมถึงมิถุนายนของทุกปี

– ทรัพยากรสำคัญ

มณฑลเจ้อเจียงอุดมไปด้วยแหล่งทรัพยากรสินแร่สำคัญที่ไม่ใช่โลหะ 12 ชนิด และมีปริมาณสำรองมากเป็นอันดับต้นๆ ของประเทศ เช่น ถ่านหิน สารส้ม เถ้าภูเขาไฟใช้ในงานก่อสร้างและงานปูน แร่ฟลูโอไรท์ ดินสาหร่ายเปลือกแข็ง เป็นต้น

– ประวัติศาสตร์ / วัฒนธรรม

มณฑลเจ้อเจียงมีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานตั้งแต่สมัย 50,000 ปีที่แล้ว โดยพบร่องรอยทางประวัติศาสตร์ที่เป็นซากปรักหักพังของสิ่งปลูกสร้างในสมัยยุคหินใหม่ภายในเขตมณฑลเจ้อเจียงกว่า 100 แห่ง ประกอบด้วยอารยธรรมเห่อหมู่ตู้(河姆渡)ในยุค 7,000 ปีก่อน อารยธรรมหม่าเจียปัง(马家浜)ในยุค 6,000 ปีก่อน และอารยธรรมเหลียงจู่(良渚)ในยุค 5,000 ปีก่อน นอกจากนี้ หางโจวซึ่งเป็นเมืองเอกของมณฑลเจ้อเจียงยังจัดเป็น 1 ใน 7 เมืองหลวงเก่าของจีนในสมัยราชวงศ์หนานซ่งอีกด้วย

ในปัจจุบัน มณฑลเจ้อเจียงได้ชื่อว่าเป็นเมืองอู่ข้าวอู่น้ำ เมืองผ้าไหมและเมืองแห่งวัฒนธรรม มีความเป็นมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ตงจิ้นที่การพัฒนาทางเศรษฐกิจแพร่ขยายมาทางตอนใต้ของประเทศจีน ทำให้เศรษฐกิจของมณฑลเจ้อเจียงเติบโตและพัฒนามาจนถึงปัจจุบัน

 

2. ข้อมูลด้านการปกครอง

– การแบ่งพื้นที่เขตปกครอง

มณฑลเจ้อเจียงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 เมือง ได้แก่ หางโจว(杭州)หนิงโป(宁波)เวินโจว(温州)หูโจว(湖州)เจียซิง(嘉兴)เส้าซิง(绍兴)จินหัว(金华)ฉวีโจว(衢州)โจวซาน(舟山)ไถโจว(台州)และลี่สุ่ย(丽水) โดยมีนครหางโจวเป็นเมืองเอก

3. ผู้บริหารฝ่ายการเมือง

เซี่ย เป่าหลง (Mr. Xia Baolong – 夏宝龙)

เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ รับตำแหน่ง : ธันวาคม ค.ศ. 2012
ประธานสภาผู้แทนประชาชน รับตำแหน่ง : มกราคม ค.ศ. 2013

หลี่ เฉียง (Mr. Li Qiang – 李强)

ผู้ว่าราชการมณฑล รับตำแหน่ง : มกราคม ค.ศ. 2013

เฉียว ฉวนซิ่ว (Miss. Qiao Chuanxiu – 乔传秀)

ประธานสภาที่ปรึกษาการเมือง รับตำแหน่ง : มกราคม ค.ศ. 2013

ติดตามข้อมูลข่าวสารเพิ่มเติมเกี่ยวกับภาครัฐบาลมณฑลเหลียวหนิงที่ www.ln.gov.cn

เมืองสำคัญ/เขตพัฒนาเศรษฐกิจ

เมืองสำคัญ/เขตพัฒนาเศรฐกิจ

เมืองสำคัญ

1. นครหางโจว(杭州)

  • มีพื้นที่ 16,596 ตร.กม. เป็นเมืองเอกของมณฑลเจ้อเจียง ซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฉินเมื่อ 2,000 กว่าปีก่อน โดยหางโจวได้รับยกย่องว่าเป็น 1 ใน 7 เมืองเก่าแก่ที่สำคัญของจีน อีกทั้งมีแหล่งท่องเที่ยวสวยงามที่มีชื่อเสียงระดับโลก เช่น ทะเลสาบซีหู วัดหลิงหยิ่น ยอดเขาเฟยไหลเฟิง เป็นต้น

    นครหางโจวเป็นเมืองที่มีสภาพการพัฒนาทางเศรษฐกิจดีติด 1 ใน 10 เมืองของจีน และเป็นเมืองที่มีกำลังการบริโภคสูงที่สุดในมณฑลเจ้อเจียง โดยมีความโดดเด่นทางอุตสาหกรรมหลากหลายด้าน อาทิ การสร้างสรรค์ทางวัฒนธรรม การท่องเที่ยว บริการทางการเงิน ธุรกิจ e-commerce ซอฟแวร์ข้อมูล การผลิตอุปกรณ์ทันสมัย และพลังงานใหม่ เป็นต้น

2. เมืองหนิงโป(宁波

มีพื้นที่ 9,816 ตร.กม. เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานถึง 7,000 ปี โดยเป็นแหล่งกำเนิดของอารยธรรมเหอหมู่ตู้ (河姆渡文化) ในสมัยยุคหินใหม่ และเป็นเมืองการค้าและเมืองท่าที่สำคัญของจีนตั้งแต่อดีตเป็นต้นมา

หนิงโปเป็นเมืองที่มีศักยภาพเป็นแหล่งกระจายสินค้าในเขตลุ่มแม่น้ำแยงซีที่สำคัญอีกแห่งหนึ่ง เนื่องจากเป็นศูนย์กลางทางการคมนาคมที่มีเส้นทางคมนาคมสายใหม่พาดผ่าน ซึ่งมีเครือข่ายการระบบคมนาคมทั้งทางบก ทางน้ำ ทางอากาซที่สมบูรณ์ อีกทั้งเป็นที่ตั้งของท่าเรือน้ำลึกระดับ 18 เมตร ซึ่งถือเป็นหนึ่งในท่าเรือที่สำคัญของจีน และเป็นท่าเรือแห่งที่ 7 ของจีนที่ได้รับการอนุมัติให้นำเข้าผลไม้จากต่างประเทศ (ต่อจากท่าเรือกวางโจว เซี่ยเหมิน เซี่ยงไฮ้ เทียนจิน ชิงเต่า และหนานจิง)

3. เมืองอี้อู(义乌)

มีพื้นที่ 1,105 ตร.กม. ซึ่งเป็นเมืองเล็กๆ ในมณฑลเจ้อเจียงที่เศรษฐกิจขยายตัวอย่างรวดเร็ว โดยได้พัฒนาอุตสาหกรรมทางการค้าอย่างเป็นระบบ และให้ความสำคัญกับการค้าขายสินค้าเบ็ดเตล็ดควบคู่ไปกับการพัฒนาอุตสาหกรรมการผลิต มีการประยุกต์ใช้นวัตกรรมและเทคโนโลยีในการผลิตที่ทันสมัย

อี้อูเป็นเมืองศูนย์กลางการค้าที่สำคัญของมณฑลเจ้อเจียง โดยเป็นที่ตั้งของตลาดค้าส่งขนาดใหญ่หลากหลายประเภท อาทิ ตลาดค้าส่งสินค้าเบ็ดเตล็ดที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นที่รู้จักกันอย่างดี ตลาดค้าส่งสินค้าเกษตรขนาดใหญ่ ซึ่งภายในบริเวณเดียวกันมีตลาดค้าส่งต้นไม้-ดอกไม้ ตลาดค้าส่งข้าวสาร ตลาดค้าส่งผลไม้ และตลาดค้าส่งสินค้าสำเร็จรูปที่มีวางจำหน่ายสินค้าไทยด้วย

4. เมืองเวินโจว(温州)

มีพื้นที่ 11,784 ตร.กม. เป็นเมืองชายทะเลทางตอนใต้ของมณฑลเจ้อเจียง และอยู่ใกล้กับมณฑลฝูเจี้ยน เวินโจวเป็นเมืองที่ธุรกิจภาคเอกชนมีศักยภาพเข้มแข็งระดับแนวหน้าของจีน โดยได้รับคัดเลือกให้เป็น “เมืองนำร่องการทดลองปฏิรูประบบการเงินแบบบูรณาการ” ของประเทศ

เมืองเวินโจวเป็นหนึ่งในพื้นที่ฐานการผลิตที่สำคัญของจีน โดยอุตสาหกรรมการผลิตสำคัญที่ช่วยกระตุ้นการเติบโตทางเศรษฐกิจของเมืองเวินโจว ได้แก่ การผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้า การผลิตรองเท้า การผลิตอุปกรณ์ทั่วไป การผลิตพลาสติก การผลิตเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย การผลิตอุปกรณ์การคมนาคมขนส่ง การผลิตวัตถุดิบทางเคมีและเคมีภัณฑ์ การผลิตโลหะ เป็นต้น

 

5. เมืองเส้าซิง(绍兴)

มีพื้นที่ 8,279 ตร.กม. โดยเป็นเมืองศูนย์กลางการคมนาคมที่สำคัญในพื้นที่ภาคตะวันของจีน เส้าซิงเป็นเมืองศูนย์กลางการค้า การเงิน โลจิสติกส์ เป็นพื้นที่ฐานอุตสาหกรรมใหม่ ตลอดจนเป็นเขตพื้นที่เศรษฐกิจทางทะเลที่สำคัญแห่งหนึ่งของมณฑลเจ้อเจียงตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจอีกด้วย

เส้าซิงได้ถูกคัดเลือกให้เป็นเมืองแม่แบบด้านวิศวกรรมสร้างสรรค์ทางเทคโนโลยีที่สำคัญระดับประเทศ และเป็นพื้นที่ด้านการลงทุนทางอุตสาหกรรมที่สำคัญของมณฑลเจ้อเจียง โดยมีอุตสาหกรรมหลัก อาทิ การผลิตอุปกรณ์ทันสมัย วัสดุใหม่ ยาชีวภาพ พลังงานใหม่ ข้อมูลสารสนเทศสมัยใหม่ การประหยัดพลังงานเพื่อสิ่งแวดล้อม เป็นต้น

6. เมืองไถโจว(台州)

มีพื้นที่ 9,411 ตร.กม. เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ริมทะเลตอนกลางของมณฑลเจ้อเจียง โดยมีที่ตั้งอยู่ระหว่างกลางของเมืองหนิงโป (ทิศเหนือ) และเมืองเวินโจว (ทิศใต้) ซึ่งมีเส้นทางรถไฟและเส้นทางด่วนเชื่อมต่อทั้ง 3 เมือง และสามารถเชื่อมต่อกับเซี่ยงไฮ้ได้โดยผ่านเมืองหนิงโป

เมืองไถโจวมีวิสหากิจภาคเอกชนเป็นตัวหลักในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ ซึ่งครองสัดส่วนมากกว่าร้อยละ 97 ของภาคเศรษฐกิจทั้งหมดของเมือง โดยเมืองไถโจวเป็นฐานการผลิตสินค้าที่สำคัญหลากประเภท เช่น รถจักรยานยนต์ ผลิตภัณฑ์ยาจีน ผลิตภัณฑ์อาหารกระป๋อง ผลิตภัณฑ์พลาสติก ผลไม้ประเภทต่างๆ ผลิตภัณฑ์ประมง และงานศิลปะหัตถกรรม เป็นต้น

 

เขตพัฒนาเศรษฐกิจที่สำคัญ

เขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีหนิงโป (Ningbo Economic & Technical Development Zone (NETD) -NETD

ได้รับอนุมัติจากรัฐบาลให้สร้างขึ้นในปี 2527 มีพื้นที่ทั้งหมด 29.6 ตร.กม. เป็นเขตพัฒนาที่ใหญ่ที่สุดทางภาคตะวันออกของจีน และเป็นหนึ่งในห้าของเขตพัฒนาที่ได้รับการประเมินว่ามีบรรยากาศการลงทุนที่ดีที่สุดโดยกระทรวงการค้า และความร่วมมือเศรษฐกิจระหว่างประเทศ ทั้งนี้ จนถึงปลายปี 2549 ได้มีโครงการการลงทุนจากต่างประเทศ 1,511 โครงการจาก 46 ประเทศ มีสัญญาการลงทุน 1.05 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ และมีการลงทุนแล้ว 610 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดย NETD มีมูลค่าการนำเข้า-ส่งออกรวม 6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นร้อยละ 20.2 ทั้งนี้ มีจำนวน 23 โครงการการลงทุนที่เป็นโครงการภายในประเทศ 354 โครงการที่ได้รับอนุมัติสิทธิบัตร และ 44 โครงการที่ได้รับการอนุมัติจากสหรัฐฯ และสหภาพยุโรป NETD มีเป้าหมายที่จะเป็นชิ้นส่วนเติมเต็มความสมบูรณ์ให้กับการเป็นศูนย์กลางการเดินเรือระหว่างประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออก การเป็นฐานการผลิตที่สำคัญในจีนตะวันออก การเป็นศูนย์กลางด้านโลจิสติกส์ในภูมิภาค และการเป็นเมืองริมทะเลที่ทันสมัย

1. Ningbo Export Processing Zone (NEPZ)

NEPZ ได้รับการอนุมัติจากรัฐบาลให้สร้างเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน 2542 มีพื้นที่ 3 ตร.กม. เนื่องจากเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษ จึงมีนโยบายพิเศษอำนวยความสะดวกในการชำระภาษีนำเข้า-ส่งออก รวมทั้งการออกสินค้าในการเข้า-ออกเมือง นอกจากนี้ยังมีนโยบายพิเศษในการยกเว้นภาษี ภาษีผูกมัด และภาษีซื้อร้อยละ 0 ในการซื้อของ ดำเนินการ และการส่งออก โดย NEPZ จะให้บริการแจ้ง / ทดสอบ / ตรวจสอบ ตลอด 24 ชม. โดยเมื่อปลายปี 2548 มีสินค้า 37 ชนิดที่ผ่านกระบวนการใน NEPZ มีมูลค่า 900 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยมีการใช้จ่ายจริง 600 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ถือเป็นการริเริ่มก่อสร้างรูปแบบในเบื้องต้นของห่วงโซ่อุตสาหกรรมในด้านข้อมูล อุปกรณ์ไฟฟ้าในครัวเรือน โดยมีบริษัท Qimei Electron เป็นผู้นำ

 

2. Ningbo Bonded Logistics Zone(NBLZ)

NBLZ ตั้งอยู่ในเฟสที่ 4 ของทางออกคอนเทนเนอร์ในท่าเรือหนิงโป โดยเมื่อ ส.ค. 2547 รัฐบาลได้อนุมัติให้สร้างขึ้นในพื้นที่ 0.95 ตร.กม. NBLZ ได้รับสิทธิพิเศษและนโยบายพิเศษเช่นเดียวกับ Free Trade Zone นอกจากนี้ หน้าที่หลักของ NBLZ ได้แก่ การเป็น international transit, global sourcing, entrepot trade (การค้าระหว่างท่าเรือที่ได้รับการยกเว้นภาษี), และ international delivery ภาษีนำเข้า-ส่งออก เป็นไปตามนโยบายที่กำหนดให้กับ NEPZ สินค้าที่ผลิตภายในประเทศหากเข้า NBLZ ก็จะได้รับการปฏิบัติเช่นสินค้าส่งออกที่จะต้องแจ้งที่ด่านตรวจสินค้าเสียภาษีและสามารถขอคืนภาษีได้ สินค้าใน NBLZ ที่จะกระจายไปยังตลาดภายในประเทศต้องแจ้งเช่นเดียวกับสินค้านำเข้า โดยจะต้องกำหนดสถานะไปตามประเภทของสินค้า ในขณะที่การหมุนเวียนของสินค้าภายใน NBLZ เป็นไปอย่างเสรี บริษัทที่ตั้งอยู่ใน NBLZ จะสามารถจัดหาตลาดภายในประเทศและตลาดต่างประเทศได้ และสามารถดำเนินการค้าเช่น การเป็นโกดังเก็บสินค้า การหมุนเวียนและการแปรรูป การบริการส่งถึงบ้าน การส่งผ่านการ entrepot trade ภายใน NBLZ

3. The Daxie Island Development Zone (DIDZ)

ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของอำเภอ New Beilun ของหนิงโปในบริเวณพื้นที่ 30.84 ตร.กม. รัฐบาลได้อนุมัติให้ China International Trust & Investment Cooperation (CITIC) ดำเนินนโยบายยกระดับให้เกาะ Daxie เป็นเขตพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีในระดับชาติ ภายหลังการพัฒนา 12 ปี โครงสร้างพื้นฐานในเกาะ Daxie ได้ยกระดับขึ้นมาเป็นกลุ่มอุตสาหกรรม photoelectron , กลุ่มอุตสาหกรรมซอฟท์แวร์ กลุ่มอุตสาหกรรมเครื่องจักรกล กลุ่มการค้าระหว่างประเทศ กลุ่มบริษัทโกดังและโลจิสติกส์ เป็นต้น และ DIDZ ได้กลายเป็นศูนย์กลางด้านโลจิสติกส์และการจัดนิทรรศการสมัยใหม่ของภูมิภาค และเป็นจุดสำคัญของการพัฒนาไฮเทคบริเวณแม่น้ำฉางเจียง และยังเป็นศูนย์กลางการกระจายสินค้านำเข้า-ส่งออก

 

4. Ningbo Hi-Tech Park (NHPT)

ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของหนิงโป เป็นพื้นที่สำคัญในการพัฒนาเมือง สร้างเสร็จเมื่อ ก.ค. 2541 ในพื้นที่ 18.9 ตร.กม. เป็นเขตอุตสาหกรรมเทคโนโลยีชั้นสูงแห่งแรกของมณฑลเจ้อเจียง และได้รับการอนุมัติจาก National Torch Plan ในด้านข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ และเป็นเขตสาธิตวงจรนิเวศวิทยาในเขตเทคโนโลยีเทคโนโลยีชั้นสูงโดยได้รับ ISO 14000 ในระดับมณฑล NHPT มีหน่วยงานด้านวิทยาศาสตร์และการวิจัยกว่า 120 หน่วยงาน และมีบริษัทกว่า 420 บริษัท โดยมีผู้เชี่ยวชาญถึง 12,000 คน ผลผลิตโดยรวมปี 2548 มูลค่า 3.35 พันล้านดอลลาร์หยวน และมูลค่าผลผลิตจากโรงงานมีถึง 8.1 พันล้านหยวน ภายใต้แผน 5 ปีฉบับที่ 11 NHTP จะเป็นส่วนสำคัญของ “การประดิษฐ์ การสำรวจ และการพัฒนาเขตอุตสาหกรรม” โดยจะเร่งพัฒนาร่วมกับวิทยาศาสตร์และการวิจัย รวมทั้งยกระดับคุณภาพของผู้เชี่ยวชาญและโรงงานเทคโนโลยีชั้นสูงเป็นฐานการผลิตที่สำคัญของมณฑลเจ้อเจียง และเป็นเขตชั้นนำของการประดิษฐ์คิดค้น รวมทั้งเป็นเขตสาธิตอุตสาหกรรมเทคโนโลยีชั้นสูงของหนิงโป

การคมนาคมและโลจิสติกส์

การคมนาคมและโลจิสติกส์

เส้นทางทางบก

1. เส้นทางหลวง

เส้นทางหลวงสำคัญในมณฑลเจ้อเจียงประกอบด้วยทางหลวงระดับประเทศ 6 สาย และทางหลวงเขตมณฑล 66 สาย รวมระยะทาง 46,193 กิโลเมตร โดยเป็นทางด่วน 770 กิโลเมตร ซึ่งเชื่อมต่อเมืองสำคัญในเขตเศรษฐกิจฉางเจียง เช่น เซี่ยงไฮ้ หางโจว หนิงโป ไถโจว เวินโจว จินหัว หนานจิง เป็นต้น ซึ่งสามารถเดินทางถึงกันได้ภายใน 4 ชั่วโมง

2. สะพานข้ามอ่าวหางโจว(杭州湾跨海大桥

เป็นสะพานข้ามทะเลที่ยาวที่สุดในโลก ซึ่งมีระยะทาง 36 กิโลเมตร ส่วนเหนือของสะพานเริ่มต้นที่เมืองเจียซิง(嘉兴)และเมืองจ้าผู่(乍浦)ของมณฑลเจ้อเจียงพาดผ่านอ่าวหางโจวไปบรรจบกับส่วนใต้ของสะพานที่เมืองฉือซี(慈溪)ในเมืองหนิงโปของมณฑลเจ้อเจียง สะพานแห่งนี้เริ่มก่อสร้างเมื่อเดือน พ.ย. 2546 และเปิดใช้บริการในวันที่ 1 พ.ค. 2551 ซึ่งมีผลในการกระตุ้นเศรษฐกิจในเขตเศรษฐกิจลุ่มแม่น้ำแยงซี เกียงทั้งภาคการผลิต การขนส่ง และการท่องเที่ยว

 

3. เส้นทางรถไฟ

ชุมทางเส้นทางรถไฟของมณฑลเจ้อเจียงอยู่ที่นครหางโจว มีเส้นทางรถไฟสายสำคัญ 3 สาย เชื่อมต่อนครหางโจวกับ 3 เมืองใหญ่ ได้แก่ นครเซี่ยงไฮ้ มณฑลเจียงซี และเมืองหนิงโป มณฑลเจ้อเจียง นอกจากนี้มีเส้นทางย่อยอีก 2สาย คือ สายหางโจว-ซวนเฉิง มณฑลอันฮุย และ สาย จินหัว-เวินโจว รวมระยะทาง 1,185 กิโลเมตร ปัจจุบัน รัฐบาลมณฑลเจ้อเจียงได้ดำเนินแผนพัฒนาเครือข่ายเส้นทางรถไฟดังกล่าวให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น ในปี 2547 ได้เริ่มก่อสร้างเส้นทางรถไฟ 3 สาย เช่น สายเวินโจว-ฝูโจว ระยะทาง 321 กิโลเมตร และได้ดำเนินการจ่ายกระแสไฟฟ้าลงในรางรถไฟสายเจียงซี มูลค่า 9 พันล้านหยวน ซึ่งแลัวเสร็จในปี 2548

เส้นทางทางน้ำ

เนื่องจากมณฑลเจ้อเจียงเป็นมณฑลติดชายฝั่งทะเลที่มีชายฝั่งทะเลยาวที่สุดในจีน มณฑลเจ้อเจียงจึงมีการใช้เส้นทางคมนาคมทางน้ำ 10,539 กิโลเมตร จัดเป็นอันดับ 3 ของประเทศ มีท่าเรือ 105 แห่ง มีการขนถ่ายสินค้า 210 ล้านตัน ท่าเรือที่สำคัญโดยเฉพาะใน 5 เมือง ได้แก่ ท่าเรือ หนิงโป โจวซาน จ้าผู่ ไห่เหมิน และเวินโจว ซึ่งมีท่าเทียบเรือที่สามารถรับรองการขนถ่ายสินค้าน้ำหนัก 10,000 ตันขึ้นไปถึง 44 จุด สามารถขนถ่ายสินค้าได้ถึง 270 ล้านตันต่อปี และยังมีเส้นทางเดินเรือเชื่อมต่อกับท่าเรือใหญ่ 400 แห่ง ในกว่า 70 ประเทศทั่วโลก เช่น สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น ฮ่องกง เป็นต้น ปัจจุบัน ท่าเรือหนิงโปถือเป็นท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดและดีที่สุดในประเทศ สามารถรับรองการขนถ่ายสินค้าได้สูงสุดถึง 300,000 ตัน รองลงมาคือ ท่าเรือโจวซานเอ้าซัน ในเมืองโจวซาน ซึ่งได้ มาตรฐานท่าเรือ ใหญ่ระดับประเทศ สามารถรองรับการขนถ่ายสินค้าของเรือบรรทุกน้ำมัน 250,000 ตัน มณฑลเจ้อเจียงและนครเซี่ยงไฮ้ยังได้รับอนุมัติจากรัฐบาลกลางให้ก่อสร้างท่าเรือน้ำลึกแห่งใหม่ชื่อว่า ท่าเรือหยางซาน โดยตั้งอยู่บริเวณเกาะเล็กๆ 2 เกาะ ในหมู่เกาะในอ่าวหางโจว ด้วยความลึก 15 เมตร มีท่าเทียบเรือกว่า 50 แห่ง สามารถรองรับปริมาณสินค้าขนส่งรวม 25ล้านทีอียู ต่อปี คาดว่าจะแล้วเสร็จในปี 2563 สำหรับการก่อสร้างระยะที่หนึ่งสามารถเปิดให้บริการได้แล้ว ในปลายปี 2548 ซึ่งสามารถรองรับเรือขนส่งสินค้าขนาด 8,000 ทีอียู ได้ มูลค่าการลงทุน 14.3 พันล้านหยวน

1. ท่าเรือหนิงโป(宁波港)

ท่าเรือหนิงโปมีระดับความลึกของน้ำที่ 18 เมตร มีปริมาณขนถ่ายสินค้าและขนถ่ายตู้คอนเทนเนอร์สูงเป็นอันดับแนวหน้าของจีนที่ 2 ของจีน โดยสินค้าหลักที่มีการขนถ่ายผ่านท่าเรืองหนิงโป ได้แก่ น้ำมันดิบ แร่หิน และถ่านหิน เป็นต้น โดยเป็นท่าเรือแห่งที่ 7 ของจีนที่ได้รับการอนุมัติให้นำเข้าผลไม้จากต่างประเทศ (ต่อจากท่าเรือกวางโจว เซี่ยเหมิน เซี่ยงไฮ้ เทียนจิน ชิงเต่า และหนานจิง)

 

2. ท่าเรือเป่ยหลุน(北仑港)

ท่าเรือเป่ยหลุนเป็นหนึ่งในท่าเรือน้ำลึกที่ใหญ่ที่สุดของจีน มีระดับความลึกของน้ำที่ 17 เมตร โอบล้อมด้วยทะเลทั้ง 3 ด้าน โดยด้านเหนือติดกับอ่าวหางโจว ทางใต้ติดกับอ่าวเซียงซาน และทางตะวันตกติดกับเขตเมืองหยินโจว เกาะเล็กๆ ของโจวซานที่อยู่ใกล้กับบริเวณหาดเป่ยหลุน ช่วยปกป้องท่าเรือจากลมพายุ

เส้นทางทางอากาศ

มณฑลเจ้อเจียงมีท่าอากาศยานสำคัญ 7 แห่งในเมืองใหญ่ ได้แก่ นครหางโจว หนิงโป เวินโจว หวงเหยียน อี้อู โจวซาน และ ฉวีโจว ให้บริการเส้นทางบินทั้งในและระหว่างประเทศ 174 เส้นทาง รวมทั้ง ฮ่องกง ญี่ปุ่น เกาหลี สิงคโปร์ และไทย

เส้นทางการบินระหว่างมณฑลเจ้อเจียง – ไทย

1) เที่ยวบินหางโจว – กรุงเทพฯ (ไป-กลับ) เฉลี่ยสัปดาห์ละ 22 เที่ยวบิน จากสายการบิน 2 บริษัท คือ Air Asia (FD) และ China Eastern Airlines (MU)

2) เที่ยวบินหางโจว – ภูเก็ต (ไป –กลับ) มีเที่ยวบินในทุกวันจันทร์ของสัปดาห์ ซึ่งเป็นเที่ยวบินของบริษัท China Eastern Airlines (MU) เที่ยวบินที่ MU7419

เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจ

แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของมณฑล

1) แผนงาน/เป้าหมายตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติจีน ฉบับที่ 12 (ค.ศ. 2011 – 2015)

  • ดำเนินกลยุทธ์สร้างสรรค์ให้เจ้อเจียงเป็นมณฑลที่มีศักยภาพเข้มแข็ง และประชาชนมีคุณภาพชีวิตที่ดี โดยยึดหลักการพัฒนาอย่างเป็นวิทยาศาสตร์
  • รักษาระดับการเติบโตทางเศรษฐกิจที่ค่อนข้างรวดเร็วอย่างสม่ำเสมอ โดยกระตุ้นให้ GDP มีอัตราการเติบโตเฉลี่ยที่ร้อยละ 8 ต่อปี ซึ่งคิดเป็นมูลค่ารวมเท่ากับ 4 ล้านล้านหยวนเมื่อถึงปี ค.ศ. 2015
  • กระตุ้นให้ GDP ต่อหัวประชากรมีอัตราการเติบโต เฉลี่ยที่ต่อปีที่ร้อยละ 6.8 ซึ่งคิดเป็นจำนวนเท่ากับ 72,000 หยวน/คน/ปี เมื่อถึงปี ค.ศ. 2015
  • กระตุนให้การค้าระหว่างประเทศมีอัตราการเติบโตเฉลี่ยที่ร้อยละ 10 ต่อปี โดยมีมูลค่าการนำเข้า-ส่งออกเท่ากับ 400,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐเมื่อถึงปี ค.ศ. 2012
  • กระตุ้นให้ตัวเลขอัตราการเติบโตของรายได้ประชาชนในเขตเมืองและชนบท ตัวเลขสัดส่วนของมูลค่าเพิ่มทางภาคบริการและสัดส่วนของงบประมาณเพื่อการวิจัยและพัฒนา (R&D) ใน GDP ทั้งหมด และตัวเลขอัตราการพัฒนาสู่ความเป็นเมือง เพิ่มสูงกว่าตัวเลขสถิติในช่วงแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 11 (ค.ศ. 2006 – 2010)
  • กระตุ้นให้งบประมาณเพื่อการวิจัยและพัฒนา (R&D) คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 2.5 ของ GDP ทั้งหมด
  • กระตุ้นให้มูลค่าเพิ่มของอุตสาหกรรมบริการครองสัดส่วนประมาณร้อยละ 48 ของ GDP ทั้งหมด
  • ยกระดับอัตราการพัฒนาสู่ความเป็นเมือง (urbanization) ให้สูงเท่ากับร้อยละ 63
  • กระตุ้นให้รายได้ประชากรในเขตเมืองและเขตชนบทมีอัตราการเติบโตเฉลี่ยต่อปีที่ร้อยละ 8.5 และร้อยละ 9 ตามลำดับ
  • เพิ่มตำแหน่งงานใหม่ในเขตเมืองจำนวน 3 ล้านอัตราภายในระยะเวลา 5 ปี

2) แผนงาน/เป้าหมายประจำปี ค.ศ. 2013

  • กระตุ้นให้ GDP มีอัตราการเติบโตมากกว่าร้อยละ 8
  • ส่งเสริมการส่งออกผลิตภัณฑ์ที่มีแบรนด์และทรัพย์สินทางปัญญาของตนเอง พร้อมทั้งสนับสนุนการนำเข้าอุปกรณ์เทคโนโลยีทันสมัย ชิ้นส่วนอะไหล่สำคัญ และวัตถุดิบด้านพลังงาน เป็นต้น
  • ควบคุมให้อัตราการเพิ่มขึ้นของดัชนีราคาผู้บริโภค (CPI) อยู่ที่ประมาณร้อยละ 3.5
  • ควบคุมให้อัตราการว่างงาน (ที่ลงทะเบียน) ไม่เกินร้อยละ 4 พร้อมทั้งเพิ่มตำแหน่งงานใหม่ในพื้นที่เขตเมือง 700,000 ล้านอัตรา
  • กระตุ้นให้รายได้ประชากรเขตเมืองและเขตชนบทมีอัตราการเติบโตมากกว่าร้อยละ 8
  • กำหนดงบประมาณเพื่อการวิจัยและพัฒนา (R&D) มีสัดส่วนเท่ากับร้อยละ 2.19 ของ GDP ทั้งหมด
  • ออกมาตรการส่งเสริมการลงทุนของภาคเอกชนในพื้นที่อย่างต่อเนื่อง เพื่อกระตุ้นให้เกิดการเติบโตอย่างรวดเร็ว
  • เร่งการพัฒนาอุตสาหกรรมบริการ อาทิ ภาคธุรกิจสมัยใหม่ (e-commerce) ภาคการเงิน โลจิสติกส์สมัยใหม่ บริการข้อมูลสารสนเทศ การสร้างสรรค์ทางวัฒนธรรม และบริการ outsource เป็นต้น

ความโดดเด่นทางเศรษฐกิจ

  • เป็นหนึ่งในพื้นที่เขตเศรษฐกิจสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซีเกียง ซึ่งเป็นเขตเศรษฐกิจที่สำคัญทางภาคตะวันออกของจีน
  • มีมูลค่าการลงทุนในต่างชาติสูงเป็นอันดับที่ 1 ของจีน
  • ประชาชนในเขตชนบทมีรายได้สูงที่สุดในจีน นานติดต่อกัน 28 ปี (สถิติล่าสุดจนถุงสิ้นปี ค.ศ. 2012)
  • มีมูลค่าการส่งออกสินค้ามากเป็นอันดับต้นๆ ของจีน
  • มีเงินทุนของธุรกิจภาคเอกชนมากที่สุดในจีน
  • เป็นมณฑลที่มีดัชนีการพัฒนาในภาพรวมสูงที่สุดในทุกมณฑลของจีน
  • เป็นที่ตั้งของตลาดค้าส่งสินค้าเบ็ดเตล็ดที่ใหญ่ที่สุดในโลก (ตลาดค้าส่งอี้อู)
  •  

นโยบายส่งเสริมการลงทุน

รัฐบาลมณฑลเจ้อเจียงได้กำหนดแผนยุทธศาสตร์สำหรับส่งเสริมการลงทุนและพัฒนาอุตสาหกรรมใหม่ที่มีศักยภาพ 9 สาขา ได้แก่

  • อุตสาหกรรมชีวเคมี เน้นการพัฒนายาชีวภาพ ยาจีนแผนปัจจุบัน เมล็ดพันธุ์ทางการเกษตร ผลิตภัณฑ์ชีวเคมีสำหรับการเกษตรปลอดสารพิษ ผลิตภัณฑ์บำรุงร่างกายทางชีวเคมี และโครงการแพทย์ศาสตร์ทางชีวเคมี เป็นต้น
  • อุตสาหกรรมเครือข่ายโทรคมนาคม เน้นการพัฒนา Wireless Sensor Networks (WSN) การบริหารข้อมูล/การส่งต่อเครือข่าย การพัฒนาซอฟท์แวร์/Systems and Integration Standardization และให้บริการ Tele-networking
  • อุตสาหกรรมพลังงานใหม่ เน้นการพัฒนาพลังงานแสงอาทิตย์ ไฟฟ้าพลังงานลม ไฟฟ้าพลังงานน้ำ พลังงานความร้อนจากแสง การใช้พลังงานชีวมวล และอุปกรณ์ผลิตกระไฟฟ้าจากคลื่นทะเล (Tidal Power) เป็นต้น
  • อุตสาหกรรมวัสดุใหม่ เน้นการพัฒนาวัสดุข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ วัสดุโลหะรูปแบบใหม่/วัสดุอโลหะสารอนินทรีย์ วัสดุทางเคมีรูปแบบใหม่ และวัสดุสิ่งทอรูปแบบใหม่
  • อุตสาหกรรมการผลิตอุปกรณ์ไฮเทค เน้นการพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตใหม่ ๆ
  • อุตสาหกรรมประหยัดพลังงานเพื่อสิ่งแวดล้อม เน้นการนำพลังงานความร้อนที่เกิดขึ้นจากกระบวนการผลิตกลับมาใช้ใหม่ เน้นพัฒนาผลิตภัณฑ์แสงไฟคุณภาพสูง ตลอดจนการควบคุมคุณภาพของสิ่งแวดล้อม และการควบคุมการปล่อยมลพิษ เป็นต้น
  • อุตสาหกรรมใหม่ทางทะเล เน้นการพัฒนาอุปกรณ์เครื่องมือเกี่ยวกับโครงการวิศวกรรมทางทะเล การผลิตเรือด้วยเทคโนโลยีระดับสูง การแปรรูปน้ำเค็มเป็นน้ำจืด การผลิตยาจากสิ่งมีชีวิตในทะเล บริการบุกเบิกเส้นทางการเดินเรือและโลจิสติกส์ทางทะเล เป็นต้น
  • อุตสาหกรรมรถยนต์พลังงานใหม่ เน้นการพัฒนาเทคโนโลยีการผลิต การพัฒนาชิ้นส่วนอะไหล่ที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานไฟฟ้า เป็นต้น
  • อุตสาหกรรมพลังงานไฟฟ้านิวเคลียร์ เน้นการผลิตอุปกรณ์ด้านไฟฟ้านิวเคลียร์ งานบริการบำรุงรักษาการใช้งานไฟฟ้านิวเคลียร์ และงานบริการวิจัยเทคโนโลยีไฟฟ้านิวเคลียร์ เป็นต้น

ตัวเลขสถิติทางเศรษฐกิจ ปี 2014

1. ตัวเลขสถิติภาพรวม

1.1 GDP / สัดส่วนทางอุตสาหกรรม

GDP รวม 4,015,400 ล้านหยวน เพิ่มขึ้นร้อยละ 7.6 
– มูลค่าเพิ่มอุตสาหกรรมที่ 1 (เกษตรกรรม) 177,900 ล้านหยวน เพิ่มขึ้นร้อยละ 1.4 
– มูลค่าเพิ่มอุตสาหกรรมที่ 2 (อุตสาหกรรม) 1,915,300 ล้านหยวน เพิ่มขึ้นร้อยละ 7.1 
– มูลค่าเพิ่มอุตสาหกรรมที่ 3 (บริการ) 1,922,200 ล้านหยวน เพิ่มขึ้นร้อยละ 8.7 
GDP ต่อหัวประชากร 72,967 หยวน เพิ่มขึ้นร้อยละ 7.3 
สัดส่วนอุตสาหกรรม (เกษตรกรรม : อุตสาหกรรม : บริการ) 4.4 : 47.7 : 47.9(สัดส่วนปี 2556 4.8 : 49.1 : 46.1)

1.2 สถิติภาคเกษตรกรรม 
มูลค่าเพิ่มทางเกษตรกรรม 177,900 ล้านหยวน เพิ่มขึ้นร้อยละ 1.4

1.3 สถิติภาคอุตสาหกรรม

มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมของมณฑลเจ้อเจียง ปี 2557

รายการ

มูลค่า 
(ล้านหยวน)

เปรียบเทียบกับปี 2555

มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรม (ทั้งหมด)

– อุตสาหกรรมเบา

– อุตสาหกรรมหนัก

1,254,300

540,700

713,700

6.9 %

6.1 %

7.4 %

(มูลค่าเพิ่มทางอุตสาหกรรมแบ่งตามประเภท)

– วิสาหกิจภาครัฐ

– วิสาหกิจภาคเอกชน

– วิสาหกิจที่ลงทุนโดยฮ่องกง/มาเก๊า/ไต้หวัน

– วิสาหกิจต่างชาติ

– บริษัท จำกัด

– บริษัท จำกัด (มหาชน)

64,600

221,100

483,300

161,600

281,300

114,800

5.4 %

5.9 %

6.2 %

6.4 %

9.8 %

7.8 %

มูลค่าเพิ่มของการผลิตสินค้าผลิตภัณฑ์ใหม่ 194,150 ล้านหยวน เพิ่มขึ้นร้อยละ 21.6

1.4 สถิติภาคบริการ

โครงสร้างของอุตสาหกรรมบริการ ปี 2557

 

ธุรกิจการเงิน

ธุรกิจอสังหาฯ

ธุรกิจร้านอาหาร /โรงแรม

ธุรกิจค้าปลีก / ค้าส่ง

ธุรกิจการขนส่ง / คลังสินค้า / ไปรษณีย์

ธุรกิจบริการอื่นๆ

สัดส่วน

15.3 %

11.5 %

4.2 %

25.9 %

7.9 %

35.1 %

มูลค่าเพิ่มของธุรกิจการขนส่ง / คลังสินค้า / ไปรษณีย์ 151,700 ล้านหยวน เพิ่มขึ้นร้อยละ 8.0%

ปริมาณการหมุนเวียนสินค้าและผู้โดยสารของมณฑลเจ้อเจียง ปี 2556

รายการ

หน่วย

จำนวน

เปรียบเทียบกับ

ปี 2555

ปริมาณหมุนเวียนสินค้า

– ทางรถไฟ

– ทางถนน

– ทางน้ำ (ทะเล/แม่น้ำ)

ล้านตัน-กิโลเมตร

954,800

22,300

141,900

790,600

6.7 %

– 17.5 %

7.4 %

7.5 %

ปริมาณรองรับสินค้าของท่าเรือ

– ท่าเรือริมทะเล

– ท่าเรือบนแม่น้ำ

ล้านตัน

7,906

7.5 %

ปริมาณหมุนเวียนผู้โดยสาร

– ทางรถไฟ

– ทางถนน

– ทางน้ำ (ทะเล/แม่น้ำ)

ล้านคน-กิโลเมตร

107,700

51,300

55,800

600

5.0 %

17.4 %

– 6.0 %

– 4.2 %

1.5 สถิติทางคุณภาพชีวิตประชาชน

รายได้เฉลี่ยของประชาชนเขตเมือง 40,393 หยวน / ปี / คน เพิ่มขึ้นร้อยละ 8.9 
รายจ่ายเฉลี่ยของประชาชนเขตเมือง 22,552 หยวน / ปี / คน เพิ่มขึ้นร้อยละ 9.4 
รายได้เฉลี่ยของประชาชนเขตชนบท 28,580 หยวน / ปี / คน เพิ่มขึ้นร้อยละ 13.4 
รายจ่ายเฉลี่ยของประชาชนเขตชนบท 14,498 หยวน / ปี / คน เพิ่มขึ้นร้อยละ 13.2 
อัตราการว่างงาน (ตามที่มีการลงทะเบียน) ร้อยละ 2.96 (ลดลงจากปีที่แล้วร้อยละ 0.05)

จำนวนประชากรที่อาศัยอยู่ประจำรวม 55.08 ล้านคน

– ประชากรเพศชาย 28.27 ล้านคน 
– ประชากรเพศหญิง 26.80 ล้านคน

2. ตัวเลขสถิติการค้า

2.1 การค้าภายในประเทศ

ตัวเลขดัชนีราคาสินค้าของมณฑลเจ้อเจียง ปี 2556

รายการ

เปรียบเทียบกับ

ปี 2556

ดัชนีราคาผู้บริโภค (CPI)

– อาหาร

– เครื่องนุ่งห่ม/เครื่องแต่งกาย

– บุหรี่/สุรา

– อุปกรณ์เครื่องใช้ภายในครัวเรือนและบริการซ่อมบำรุง

– ของใช้ส่วนตัว/ของใช้ด้านการบำรุงสุขภาพและการรักษาพยาบาล

– การคมนาคม/การสื่อสาร

– ของใช้/บริการด้านวัฒนธรรม การศึกษาและการบันเทิง

– ที่อยู่อาศัย

2.0 %

3.1 %

1.8 %

– 0.4 %

1.5 %

1.9 %

– 0.3 %

2.2 %

2.4 %

มูลค่าการค้าปลีกสินค้าอุปโภคบริโภคของมณฑลเจ้อเจียง ปี 2556

รายการ

มูลค่า

(ล้านหยวน)

เปรียบเทียบกับ

ปี 2555

มูลค่าการค้าปลีกสินค้าอุปโภคบริโภคทั้งหมด

(แบ่งยอดตามพื้นที่)

– พื้นที่เขตเมือง

– พื้นที่เขตชนบท

1,690,500

1,417,700

272,760

11.7 %

11.4 %

13.1 %

(แบ่งตามประเภทธุรกิจ)

– ธุรกิจค้าปลีก/ค้าส่งทั่วไป

– ธุรกิจค้าปลีกอาหารและเครื่องดื่ม

1,517,950

172,580

11.9%

10.1 %

2.2 การค้าระหว่างประเทศ

มูลค่าการค้าระหว่างประเทศ 355,150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นร้อยละ 5.8 
– มูลค่าการนำเข้า 81,790 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลงร้อยละ 6.0 
– มูลค่าการส่งออก 273,300 ล้อนดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นร้อยละ 9.9

คู่ค้าสำคัญ

คู่ค้า

มูลค่าส่งออก

(ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

%

เปลี่ยนแปลง

มูลค่านำเข้า

(ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

%

เปลี่ยนแปลง

สหภาพยุโรป

62,680

15.1 %

9,660

-5.1 %

สหรัฐอเมริกา

46,150

11.5 %

6,200

-5.3 %

อาเซียน

22,700

12.6 %

10,500

-10.2 %

ญี่ปุ่น

12,710

– 4.6 %

9,300

– 8.4 %

รัสเซีย

9,330

0.3 %

1,170

– 9.9 %

เกาหลีใต้

6,270

7.2 %

7,340

– 1.3 %

ฮ่องกง

5,830

– 1.4 %

220

– 20.2 %

ไต้หวัน

2,830

7.8 %

9,850

-10.5 %

2.3 การค้ากับประเทศไทย

สินค้านำเข้าจากไทยที่สำคัญ ได้แก่ พลาสติก เคมีภัณฑ์อินทรีย์ แร่เชื้อเพลิง / น้ำมันแร่ ยาง อุปกรณ์เครื่องใช้ไฟฟ้า ผลิตภัณฑ์ของอุตสาหกรรมโม่สีเมล็ดธัญพืช มอลต์ สตาร์ช

สินค้าส่งออกไปไทยที่สำคัญ ได้แก่ เครื่องจักรกล อุปกรณ์เครื่องใช้ไฟฟ้า ปลาและผลิตภัณฑ์ทางทะเล พลาสติก ผลิตภัณฑ์เบ็ดเตล็ด

3. ตัวเลขสถิติการลงทุน

3.1 การลงทุนภายในประเทศ

มูลค่าการลงทุนในทรัพย์ถาวรทางสังคมของมณฑลเจ้อเจียง ปี 2557

รายการ

มูลค่า

(ล้านหยวน)

เปรียบเทียบกับ

ปี 2555

การลงทุนในทรัพย์สินถาวรทางสังคมทั้งหมด

(แบ่งการลงทุนตามประเภทอุตสาหกรรม)

– การลงทุนในภาคเกษตรกรรม

– การลงทุนในภาคอุตสาหกรรม

– การลงทุนในภาคบริการ

2,355,500

26,400

792,900

1,536,300

16.6 %

31.1 %

12.3 %

18.8 %

โครงการลงทุนตลอดทั้งปี

– โครงการลงทุนใหม่

46,988 โครงการ

27,675 โครงการ

7.9 %

9.6%

มูลค่าการลงทุนบุกเบิกพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ 726,200 ล้านหยวน เพิ่มขึ้นร้อยละ 16.8 
งบประมาณสำหรับการวิจัยและพัฒนา (R&D) 147,000 ล้านหยวน (สัดส่วนร้อยละ 2.34 ของ GDP ทั้งหมด)

3.2 การลงทุนระหว่างประเทศ

– การลงทุนของต่างชาติในพื้นที่ 
อนุมัติการลงทุนโดยตรงจากต่างชาติรวม 1,550 โครงการ ลดลงจากปี 2555 จำนวน 7 โครงการ มีสัญญาการลงทุน 
คิดเป็นมูลค่ารวม 24,400 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 0.1 มีมูลค่าการลงทุนจากต่างชาติตามจริงแล้ว 15,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 11.6 โดยแบ่งเป็นมูลค่าการลงทุนในอุตสาหกรรมบริการรวม 9,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 24.3) คิดเป็นร้อยละ 59.5 ของมูลค่าการลงทุนจากต่างชาติทั้งหมด

– การลงทุนในต่างประเทศ 
อนุมัติวิสาหกิจ / หน่วยงานออกไปลงทุนในต่างประเทศรวม 577 ราย เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้า 9 ราย โดยมีมูลค่าการลงทุนของฝ่ายจีน 5,820 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นจากปีก่อนหน้าร้อยละ 45.2

4. ตัวเลขสถิติภาคการท่องเที่ยว

4.1 การท่องเที่ยวในประเทศ

จำนวนนักท่องเที่ยวในประเทศที่เข้ามาท่องเที่ยวในเจ้อเจียง 479 ล้านคน เพิ่มขึ้นร้อยละ 10.2 
รายได้การท่องเที่ยว 594,700 ล้านหยวน เพิ่มขึ้นร้อยละ 14.3

4.2 การท่องเที่ยวระหว่างประเทศ

จำนวนนักท่องเที่ยวนอกจีนแผ่นดินใหญ่เข้ามาท่องเที่ยวในเจ้อเจียง 9.31 ล้านคน เพิ่มขึ้นร้อยละ 7.5 
รายได้การท่องเที่ยว 5,750 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้นร้อยละ 6.7

________________________________

ข้อมูลอ้างอิง : http://www.zj.stats.gov.cn/tjgb/gmjjshfzgb/201502/t20150227_153394.html
หัวข้อ 2014年浙江省国民经济和社会发展统计公报

Print