นครเทียนจิน

ที่ตั้งและพื้นที่

ที่มา www.atimes.com

นครเทียนจินตั้งอยู่บริเวณตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบภาคเหนือของจีน อยู่ระหว่างเส้นละติจูด 38.34 ถึง 40.15 องศาเหนือ และลองจิจูด 116.43 ถึง 118.04 องศาตะวันออก ทิศตะวันออกติดทะเลป๋อไห่ ทิศเหนือติดปักกิ่งบริเวณเทือกเขาหย่านซัน ทิศตะวันออก ตะวันตก และใต้ติดเมืองสำคัญต่างๆของมณฑลเหอเป่ย เทียนจินมีพื้นที่ทั้งหมด 11,919.7 ตารางกิโลเมตร มีพรมแดนยาว 1,290.8 กิโลเมตร โดยเป็นชายฝั่ง 153 กิโลเมตร และเขตแดนทางบก 1,137.48 กิโลเมตร ระยะทางจากทิศเหนือไปยังทิศใต้ 189 กิโลเมตร และระยะทางจากทิศตะวันออกไปยังทิศตะวันตก 117 กิโลเมตร เทียนจินห่างจากปักกิ่ง 120 กิโลเมตร (จากใจกลางเมืองเทียนจินไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือมีระยะทางห่างจากปักกิ่ง 137 กิโลเมตร)

จากพื้นที่ทั้งหมดของนครเทียนจิน มีการแบ่งสัดส่วนพื้นที่การใช้งานดังนี้ พื้นที่สำหรับการเพาะปลูกร้อยละ 40.74 พื้นที่การขนส่งทางบกร้อยละ 2.76 ทางน้ำร้อยละ 26.43 พื้นที่ที่ดินที่ไม่มีการใช้งานร้อยละ 5.69 โดยในที่นี้ไม่ได้รวมพื้นที่ชายหาด ภูเขาทางตอนเหนือ พื้นที่ที่กำลังได้รับการพัฒนาระบบนิเวศริมฝั่งทะเล ปลายแม่น้ำไห่เหอ ปลายฝั่งทะเลที่กำลังได้รับการพัฒนา

เทียนจินตั้งอยู่บริเวณสองฝั่งของแม่น้ำไห่เหอ ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดของประเทศจีนทางตอนเหนือ มีสาขากว่า 300 สายแต่ละสายมีความยาวกว่า 10 กิโลเมตร แต่ละสายบรรจบกันบริเวณแม่น้ำหย่งติ้ง แม่น้ำต้าชิง แม่น้ำจือหยา แม่น้ำหนานหยุ่น และแม่น้ำเป่ยหยุ่น โดยแม่น้ำทั้งห้าสายนี้รวมตัวกันเป็นแม่น้ำไห่เหอและไหลลงสู่ทะเลบริเวณเขตต้ากู่

เทียนจินประกอบด้วย 13 เขต และ 3 อำเภอ โดยพื้นที่เขตแบ่งเป็นพื้นที่เขตเมือง ได้แก่ เขตเหอผิง เขตเหอตง เขตเหอซี เขตหนานไค เขตเหอเป่ย เขตหงเฉียว พื้นที่เขตใหม่ปินไห่ และพื้นที่รอบนอกเขตเมือง ได้แก่ เขตซีชิง เขตตงลี่ เขตจินหนาน เขตเป่ยเฉิน เขตหวู่ชิง และเขตเป่าตี่ ส่วนพื้นที่อำเภอ ได้แก่ อำเภอจิ้งไห่ อำเภอหนิงเหอ และอำเภอจี้เซียน

ประชากร

ปลายปี 2553 ประชากรทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในนครเทียนจินมีจำนวน 12.93 ล้านคน (ประชากรทั้งหมดที่อาศัยอยู่ภายในนครเทียนจินเป็นระยะเวลาครึ่งปีขึ้นไป) ในจำนวนนี้ เป็นประชากรชาวเมือง 7.83 ล้านคน ประชากรชาย 6.9 ล้านคน ประชากรหญิง 6 ล้านคน ประชากรที่มีอายุระหว่าง 0-14 ปีมีจำนวน 1.27ล้านคน ประชากรที่มีอายุระหว่าง 15-64 ปีมีจำนวน 10.57 ล้านคน และประชากรที่มีอายุ 65 ปีขึ้นไปมีจำนวน 1.1 ล้านคน

ภูมิอากาศ

อากาศอบอุ่นกึ่งชุ่มชื้น มีฤดูกาลสี่ฤดูที่ชัดเจน อุณหภูมิโดยเฉลี่ยทั้งปี 11.4 -12.9 องศาเซลเซียส ระดับปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ย 520-660 มิลลิเมตรต่อปี ในช่วงเดือนมิถุนายน กรกฎาคม และสิงหาคม มีปริมาณน้ำฝนตกมากรวมกันคิดเป็นร้อยละ 75 ของปริมาณน้ำฝนที่ตกทั้งปี อากาศร้อนที่สุดในเดือนกรกฎาคม ซึ่งมีอุณหภูมิเฉลี่ย 26-27 องศาเซลเซียส และหนาวที่สุดในเดือนมกราคม ซึ่งมีอุณหภูมิเฉลี่ย -3-5 องศาเซลเซียส โดยมีช่วงเวลาฤดูหนาวยาวนานที่สุดประมาณ 156 -167 วัน ฤดูหนาวได้รับอิทธิพลความกดอากาศสูงจากมองโกเลีย ทำให้เกิดลมทางเหนือในฤดูหนาว ฤดูร้อนได้รับอิทธิพลความกดอากาศสูงจากลมมรสุม ทำให้เกิดลมทางใต้

ทรัพยากรธรรมชาติ

นครเทียนจินมีทรัพยากรแร่ธาตุทั้งหมด 20 กว่าชนิด ได้แก่ แมงกานีส ( Manganese ) โบรัม ( Borum ) ทอง ทองแดง ( Copper ) วุลแฟรม ( Wolfram ) โมลิบดินัม ( Molybdaenum ) อลูมิเนียม ( Aluminum) สังกะสี ( Zine ) หินปูนขาว หินอ่อน หินแบไรท์ ( Barite ) และหินน้ำมันธรรมชาติ เป็นต้น

เนื่องจากนครเทียนจินยังมีทรัพยากรน้ำจืดไม่เพียงพอต่อความต้องการ ในปี 2523 จึงได้เกิดโครงการลำเลียงน้ำจากแม่น้ำเหลืองมายังเทียนจิน โดยแหล่งน้ำจำนวน 1,000 ล้านคิวบิคได้ถูกลำเลียงส่งไปยังเมืองเทียนจินทุกปี เทียนจินมีท่อลำเลียงน้ำความยาว 580 กิโลเมตรลำเลียงน้ำจากแม่น้ำเหลืองมายังตัวเมือง ในอนาคตจีนยังมีโครงการในการลำเลียงน้ำจากแม่น้ำแยงซีเกียงซึ่งอยู่ทางตอนใต้มายังทางเหนือของประเทศจีน ซึ่งเทียนจินก็จะได้รับประโยชน์ด้วย

ปี 2548 ทางรัฐบาลเทียนจินได้ขึ้นราคาน้ำประปา ประมาณร้อยละ 18 – 25 เพื่อสงวนทรัพยากรน้ำ ในขณะเดียวกัน Hyflux จากประเทศสิงคโปร์ได้ดำเนินการด้วยงบประมาณ 90 ล้านดอลลาร์สหรัฐในการสร้างโรงงานกลั่นน้ำจืด

บริเวณทะเลป๋อไห่ และเขตพื้นที่ต้ากั่งเป็นแหล่งทรัพยากรน้ำมันปิโตรเลียมและแร่ธรรมชาติ ซึ่งเป็นบริเวณพื้นที่ที่รัฐให้ความสำคัญในการบุกเบิกเพื่อนำก๊าซธรรมชาติและน้ำมันมาใช้ โดยตั้งแต่ปี 2503 นั้นมีการสำรวจแหล่งน้ำมันโดยบริษัท China National Offshore Oil Corporation (CNOOC) ซึ่งต่อมาได้มีการสำรวจพบน้ำมันปิโตรเลียมกว่า 4,000 ล้านตัน และก๊าซธรรมชาติ 130,000 ล้านลูกบาศก์เมตร ปัจจุบัน พื้นที่บริเวณนี้สามารถผลิตน้ำมันดิบได้ 12 ล้านตันต่อปี และก๊าซธรรมชาติ 900 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี

ในปี 2503 บริษัท China National Offshore Oil Corporation (CNOOC) ได้ทำการสำรวจแหล่งน้ำมันบริเวณต้าชิ่ง (ซึ่งอยู่ในมณฑลเฮยหลงเจียง เป็นแหล่งผลิตน้ำมันปิโตรเลียมที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน และเป็นแหล่งปิโตรเคมีที่สำคัญ) จนถึงแหล่งน้ำตื้นบริเวณอ่าวป๋อไห่ ในปี 2523 CNOOC ได้ร่วมมือกับบริษัทน้ำมันต่างชาติอีกหลายบริษัททำการสำรวจและได้ค้นพบแหล่งน้ำมันขนาดกลางและเล็กอีกหลายแห่ง ทำให้เกิดความสนใจขึ้นบริเวณอ่าวป๋อไห่นี้

เทียนจินมีพื้นที่ติดชายฝั่งทะเล 150 กว่ากิโลเมตร เป็นเมืองที่มีความสำคัญในการผลิตเกลือสมุทรของประเทศ เทียนจินผลิตเกลือสมุทรได้ 2,400,000 ตัน คิดเป็นสัดส่วน 1 ใน 10 ของเกลือสมุทรทั่วประเทศ

เทียนจินมีแหล่งทรัพยากรน้ำร้อนธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน โดยมีทรัพยากรน้ำร้อนธรรมชาติใต้ดินปริมาณ 110,360 ล้านลูกบาศก์เมตร ซึ่งมีจุดเดือดที่ 30 องศาเซลเซียส ถึง 90 องศาเซลเซียส ปัจจุบันมีพื้นที่ 10 เขตได้ค้นพบและพัฒนาเพื่อนำทรัพยากรธรรมชาตินี้มาใช้ประโยชน์

นอกจากนี้ เทียนจินยังมีพื้นที่ว่างเปล่าที่ยังไม่ได้รับการพัฒนา 200 ตารางกิโลเมตร โดยส่วนใหญ่อยู่บริเวณแม่น้ำไห่เหอในเขตใหม่ปินไห่

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

นาม “เทียนจิน” ปรากฎขึ้นในสมัยต้นรัชกาลหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิง ในปี พ.ศ. 1947 สมัยรัชกาลหย่งเล่อแห่งราชวงศ์หมิง ปีที่ 2 ได้ตั้งเมืองเทียนจินและสร้างเมืองเทียนจินให้เป็นฐานตั้งมั่นทางทหารเรียกว่า “เทียนจินเว่ย” ในสมัยนั้นที่ตั้งเมืองเทียนจินได้กลายเป็นจุดยุทธศาสตร์ทางทหารที่สำคัญ ปี พ.ศ. 2403 หลังจากเทียนจินถูกเปิดให้เป็นเมืองท่าขนส่งสินค้า มหาอำนาจตะวันตกหลายประเทศได้ตั้งเขตเช่าขึ้นในเทียนจิน เทียนจินกลายเป็นเมืองแรกทางตอนเหนือของจีนที่มีการเปิดเสรี และเป็นเมืองศูนย์กลางทางด้านการเงิน การธนาคาร และการค้าที่ใหญ่ที่สุดทางเหนือของประเทศจีนในสมัยนั้น

หลังจากการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี พ.ศ. 2492 เมืองเทียนจินได้เปลี่ยนสภาพเป็นเมืองมหานครที่ขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลาง ต่อมาหลังจากจีนดำเนินการปฎิรูปและเปิดเสรีประเทศ เทียนจินได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองชายฝั่งในกลุ่มแรกที่เปิดเสรีต่อต่างประเทศ

ผู้นำ

ผู้ว่าการนครเทียนจิน : นายหวงซิงกว๋อ （黄兴国）

นายหวงซิงกว๋อเป็นชาวเจ้อเจียง เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2497 เข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์เมื่อปี พ.ศ. 2516

ปี พ.ศ. 2532-2540 เข้าดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเขตไถโจว มณฑลเจ้อเจียง เลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเขตไถโจว มณฑลเจ้อเจียง เลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเมืองไถโจว มณฑลเจ้อเจียง และเลขาธิการรัฐบาลประจำมณฑลเจ้อเจียงตามลำดับ

เดือนมกราคม ปี พ.ศ. 2541 เข้าดำรงตำแหน่งรองผู้ว่าการมณฑลเจ้อเจียง กรรมการประจำของคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำมณฑลเจ้อเจียง และเลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเมืองหนิงโป มณฑลเจ้อเจียงตามลำดับ

เดือนพฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2546 ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำนครเทียนจิน

เดือนมิถุนายน ปี พ.ศ. 2550 ดำรงตำแหน่งกรรมการประจำคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำนครเทียนจิน

เดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2550 ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำนครเทียนจิน และเทศมนตรีรักษาการณ์นครเทียนจิน

เดือนมกราคม ปี พ.ศ. 2551 ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการนครเทียนจิน

การปกครอง

นครเทียนจินเป็น 1 ใน 4 เมืองมหานคร (ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ เทียนจิน และฉงชิ่ง) ที่ขึ้นตรงต่อส่วนกลาง

รูปแบบการปกครองของนครเทียนจิน

หน่วยงานต่าง ๆ ของนครเทียนจิน

ที่มา : www.chinaknowledge.com

 BACK