|
ประชากร
ปลายปี 2553 มณฑลจี๋หลินมีประชากรจำนวน 27,462,297 คน (ประชากรทั้งหมดที่อาศัยอยู่ภายในมณฑลจี๋หลินเป็นระยะเวลาครึ่งปีขึ้นไป) แบ่งเป็นประชากรชาย 13,912,019 คน และ ประชากรหญิงทั้งหมด 13,550,278 คน นอกจากชนชาติฮั่นซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ของมณฑลแล้ว มณฑลจี๋หลินยังมีประชากรที่เป็นชนชาติกลุ่มน้อยอีก 43 ชนชาติ ชนชาติที่สำคัญได้แก่ ชนชาติเกาหลี (เฉาเสี่ยน) แมนจู มองโกเลีย หุย และซีป๋อ โดยจำนวนประชากรที่เป็นชนกลุ่มน้อยคิดเป็นร้อยละประมาณ 9.03 ของประชากรทั้งมณฑล
|
ภูมิอากาศ
เนื่องจากด้านทิศตะวันออกของมณฑลจี๋หลินใกล้กับทะเลหวงไห่และทะเลญี่ปุ่น จึงทำให้อากาศค่อนข้างชุ่มชื้น และมีปริมาณน้ำฝนมาก ส่วนพื้นที่ด้านตะวันตกอยู่ห่างจากทะเล แต่ใกล้กับที่ราบสูงมองโกลซึ่งอากาศค่อนข้างแห้งแล้ง ส่งผลให้มณฑลจี๋หลินมีความแตกต่างระหว่างฤดู 4 ฤดูอย่างชัดเจนคือ ฤดูใบไม้ผลิมีอากาศแห้งและลมแรง ฤดูร้อนอุณหภูมิสูงและฝนตกชุก ฤดูใบไม้ร่วงอากาศปลอดโปร่ง ฤดูหนาวอากาศหนาวยาวนาน อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี 2 – 6 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 600–700 มิลลิเมตร |
|
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ชื่อมณฑลจี๋หลินปรากฏในประวัติศาสตร์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1673 ในสมัยของกษัตริย์คังซี ราชวงศ์ชิง ในเวลานั้นมีชื่อว่า จี๋หลินอูลา (吉林乌拉) ต่อมาในปี ค.ศ. 1907 สมัยของกษัตริย์กวงซู่ว์ ได้เปลี่ยนชื่อเป็นจี๋หลินและยกฐานะให้เป็นมณฑล ปกครองโดยการส่งแม่ทัพไปประจำการ ปี ค.ศ. 1931 หลังจากที่ญี่ปุ่นเข้ามารุกรานจีน จี๋หลินได้กลายเป็นดินแดนที่อยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นโดยใช้ชื่อว่ารัฐบาลแมนจูกั๋ว ญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้สงครามในปี ค.ศ. 1945 จี๋หลินจึงกลับมาเป็นของจีนอีกครั้ง กลายเป็น 1 ใน 6 มณฑลในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน
ผู้นำ
ผู้ว่าการมณฑลจี๋หลิน นายหวาง หลูหลิน (王儒林)
เกิดเมื่อเดือน เม.ย ปี 2496
เคยดำรงตำแหน่ง รองเลขาธิการและเลขาธิการ พรรคคอมมิวนิสต์ คณะกรรมการจังหวัดฝ่ายการเมืองและคณะกรรมการนิติบัญญัติและตำแหน่งอื่นๆ
เดือน พ.ค. ปี 2550 รองเลขาธิการคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์มณฑลจี๋หลิน
เดือน ธ.ค. ปี 2552 รองผู้ว่าการมณฑลจี๋หลิน
เดือน ม.ค. ปี 2553 ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการมณฑลจี๋หลิน
|
ทรัพยากรธรรมชาติ
ทรัพยากรดิน
มณฑลจี๋หลินได้รับการสมญานามว่า “พื้นที่ดินดำ” มีทรัพยากรดินที่อุดมสมบูรณ์ด้วยแร่ธาตุ เหมาะสำหรับการเพาะปลูก ผลผลิตทางการเกษตรที่สำคัญของมณฑลได้แก่ ข้าวโพด ข้าว ถั่วเหลือง น้ำมันจากพืช ธัญพืชต่างๆ เป็นต้น
ทรัพยากรแร่
มณฑลจี๋หลินมีทรัพยากรแร่ทั้งหมด 89 ชนิด แร่ที่สำคัญได้แก่ Oil Shale, Diatomaceous, Wollastonite, Scoria เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีแหล่งทรัพยากรน้ำแร่ธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอยู่ในบริเวณภูเขา ฉางไป๋ซาน
ทรัพยากรป่าไม้
มณฑลจี๋หลินมีพื้นที่ป่าไม้คิดเป็นร้อยละ 42.5 ของพื้นที่ทั้งมณฑล อุดมสมบูรณ์ทั้งพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์ นับมณฑลที่มีความสำคัญด้านป่าไม้มณฑลหนึ่งของจีน โดยเฉพาะในเขตภูเขาฉางไป๋ซานซึ่งมีพันธุ์พืชที่หลากหลาย อาทิ สนแดง ต้นโอ้ค ต้นหลิวน้ำ (Fraxinus mandshurica) เป็นต้น มณฑลจี๋หลินยังเป็นแหล่งสมุนไพรยาจีนที่สำคัญ โดยมีพืชที่สามารถใช้ทำยากว่า 1,850 ชนิด
ทรัพยากรน้ำ
มณฑลจี๋หลินมีทรัพยากรน้ำอุดมสมบูรณ์ แม่น้ำสายสำคัญในมณฑลได้แก่แม่น้ำซงฮัว แม่น้ำเหลียวเหอ แม่น้ำยาลู่ แม่น้ำถูเหมิน และแม่น้ำสุยเฟิน ในเขตภูเขาฉางไป๋ซานมีทะเลสาบน้ำจืดบนภูเขาที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน
มณฑลจี๋หลินยังมีผลิตผลจากธรรมชาติที่สำคัญอีกหลายชนิด ที่สำคัญได้แก่ โสม เขากวาง เป็นต้น ปัจจุบันมณฑลจี๋หลินเป็นแหล่งผลิตและส่งออกโสมที่ใหญ่สุดในประเทศจีน
|
