มณฑลเจียงซี


ข้อมูลพื้นฐาน

ที่ตั้งและสภาพภูมิศาสตร์


มณฑลเจียงซี(江西)หรือกังไส มีชื่อย่อว่า ก้าน(赣)ตั้งอยู่บริเวณตอนใต้ของลุ่มน้ำแยงซีเกียงตอนล่าง(长江)ทิศตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศจีน
ทิศตะวันออกติดกับมณฑลเจ้อเจียงและมณฑลฝูเจี้ยน
ทิศใต้ติดกับมณฑลกว่างตง
ทิศตะวันตกติดกับมณฑลหูหนาน
ทิศเหนือติดกับมณฑลหูเป่ยและมณฑลอันฮุย

มีเนื้อที่ทั้งหมด 166,947 ตร.กม.คิดเป็นร้อยละ 1.74 ของพื้นที่ประเทศจีนทั้งหมด มีภูมิประเทศเป็นภูเขาร้อยละ 36 และทิวเขาเล็กๆทอดยาวติดต่อกันร้อยละ 42 ที่เหลือเป็นที่ราบและแม่น้ำ โดยมีเทือกเขากระจายอยู่ตามแนวพรหมแดนของมณฑล

ความน่าสนใจของมณฑลเจียงซี

- จิ่งเต๋อเจิ้น ได้รับการขนานนามว่าเป็นเมืองแห่งเครื่องลายครามโลก

- นครหนานชางเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวการปฎิวัติของจีน (八一南昌起义)

- มณฑลเจียงซีเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทาง 25,000 ลี้ของกองทัพแดง (红军)

- เถิงหวังเก๋อ (滕王阁)ของนครหนานชางเป็น 1 ใน 4 ตึกโบราณที่มีชื่อเสียงที่สุดของจีน

- อู้หยวน (婺源)ได้รับการขนานนามเป็น “ชนบทที่สวยที่สุดในจีน” เนื่องจากในช่วงฤดูใบไม้ผลิของทุกปี ชนบทแห่งนี้จะเต็มไปด้วยสีเหลืองของดอกพืชน้ำมัน

- เมืองเต๋อซิ่ง (德兴)ของมณฑลเจียงซีได้รับการขนานนามว่าเป็น “เมืองแห่งทองแดงของเอเชีย”

- ทะเลสาบผอหยาง(鄱阳湖)เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดของจีน ซึ่งเป็นแหล่งที่อุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรธรรมชาติ และวัตถุดิบมากมาย จึงจัดเป็นจุดรวมทางระบบนิเวศวิทยาแหล่งใหญ่ที่สุดของมณฑล

- อุตสาหกรรมหลักของมณฑลเจียงซี คือ 1.รถยนต์และส่วนประกอบ 2. การทำเหมืองแร่ 3.ยาชีวภาพ 4. อาหารแปรรูป 5. อิเล็กทรอนิกส์

- มณฑลเจียงซีมีแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แห่ง คือ หลูซาน (庐山)และ ซานชิงซาน (三青山) และมีอีก 2 แห่งที่คาดว่าจะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก คือ หลงหู่ซาน (龙虎山)และกุ้ยเฟิง(龟峰)

ประชากร

มีประชากร 43.684 ล้านคน ประกอบด้วยชนชาติต่างๆ 38 ชนชาติ โดยประชากรกว่าร้อยละ 99 ของมณฑลมีเชื้อสายฮั่น รองลงมาคือ ชาวมุุสลิมและชาวเซอ(畲族)นอกจากนี้ ยังมีชาวจ้วง(壮族) แมนจู(满族) แม้ว(苗族) เย้า(瑶族) มองโกล(蒙古族) เป็นต้น ความหนาแน่นของประชากรโดยเฉลี่ยคือ 260 คนต่อพื้นที่ 1 ตร.กม. อัตราการเกิดร้อยละ 13.86 อัตราการตายร้อยละ 5.99 อัตราการเจริญเติบโตร้อยละ 7.8

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม


มณฑลเจียงซีมีประวัติความเป็นมาที่ยาวนาน ในปี พ.ศ.1276 กษัตริย์ถังสวนจง(唐玄宗)ได้ก่อ ตั้งเมืองเจียงซีขึ้นโดยมาจากชื่อเรียกของสายน้ำทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ (江南西道)

ในประวัติศาสตร์ยุคใหม่ มณฑลเจียงซีคือฐานที่ตั้งสำคัญของกองกำลังคณะปฏิวัติ ในสมัยที่มีการปฏิวัติเกิดขึ้นนั้น พรรคคอมมิวนิสต์ได้ริเริ่มปฏิบัติภารกิจสำคัญมากมายขึ้นที่นี่ ซึ่งในภายหลังได้ถูกจารึกไว้เป็นหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์ของพรรค เช่น ในปี พ.ศ.2470 โจวเอินไหลและผู้นำอีกส่วนหนึ่งได้ก่อการปฏิวัติหนานชาง(八一南昌起义)ซึ่งมีอิทธิพลต่อประเทศจีนเป็นอย่างสูง ทั้งนี้ยังถือเป็นครั้งแรกในหน้าประวัติศาสตร์ของกิจกรรมทางการเมืองของพรรคคอมมิวนิสต์ และในปีเดียวกัน ประธานเหมาเจ๋อตุงได้ก่อตั้งกองกำลังปลดแอกขึ้น ณ มณฑลนี้ ซึ่งถือเป็นการพลิกโฉมประเทศจีน และการจัดการประชุมตัวแทนพรรคครั้งแรกก็เกิดขึ้น โดยการประชุมครั้งนั้นเป็นการประกาศการจัดตั้งรัฐบาลคอมมิวนิสต์

มีเมืองที่มีชื่อเสียงทางด้านวัฒนธรรมในระดับนานาชาติ เช่น เมืองหนานชาง จิ่งเต๋อเจิ้น และก้านโจว นอกจากนี้ มณฑลเจียงซียังเป็นแหล่งกำเนิดของลัทธิเต๋าและศาสนาพุทธในประเทศจีน มีวัดที่มีชื่อ เสียง 5 แห่งได้แก่ วัดหลูซานตงหลิน(庐山东林寺)วัดจิ่วเจียงเหนิงเหริน(能仁寺) วัดหวินซานเจินหรู(云山真如寺)วัดจี๋อานจิ้งจวู(吉安净居寺) และวัดหลงหู่ซาน(龙虎山寺) ในสมัยก่อนโรงเรียนไป๋ลู่ต้ง(白鹿洞书院)เป็น 1 ใน 4 โรงเรียนที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศจีน มีกวีที่มีชื่อเสียงสมัยราชวงศ์ถังและราชวงศ์ซ่งเป็นที่ยอมรับในระดับประเทศ ได้แก่ หวางอันสือ(王安石)เฉิงก่ง(曾巩) และโอวหยางซิว(欧阳修

ภูมิอากาศ

อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดทั้งปีประมาณ 18 °C ช่วงเดือนมกราคมอุณหภูมิเฉลี่ี่ย 4 - 9 °C ช่วงเดือนกรกฎาคมอุณหภูมิเฉลี่ย 28 - 30 °C อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 31.1-42.1 °C ขณะที่ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยตลอดปีประมาณ 1,341 - 1,940 มม.


ทรัพยากรธรรมชาติ

ทรัพยากรป่าไม้และพืชพันธุ์
เจียงซีมีพื้นที่ที่เป็นป่าไม้ครอบคลุมถึงร้อยละ 59.7 มีพืชที่สามารถนำเนื้อไม้มาใช้ประโยชน์ 119 ชนิด ไม้เศรษฐกิจที่สำคัญได้แก่ ต้นชาน้ำมัน (ไม้ยืนต้นที่มีเมล็ดที่สามารถให้น้ำมัน) ต้นน้ำมันถง (ไม้ยืนต้นมีเมล็ดที่สามารถให้น้ำมัน เนื้อไม้มีคุณสมบัติเบาและอ่อน ใช้ทำไม้กระดานหรือลังไม้) นอกจากนี้ มีพืชพันธุ์อันหลากหลายกว่า 4,000 ชนิด และยังคงมีพันธุ์ไม้ดั้งเดิมกระจายอยู่ทั่วไป เช่น ต้นอิ๋นซิ่ง ฯลฯ

ทรัพยากรสัตว์ป่า
เจียงซีมีสัตว์จำพวกปลาและนกหลากหลายพันธุ์ ล้วนแต่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจ จึงได้รับการเอาใจใส่ในเชิงอนุรักษ์และการนำมาใช้ประโยชน์ มีพันธุ์ปลาน้ำจืดกว่า 170 ชนิด โดยที่มีทะเลสาบผอ-หยาง(鄱阳湖)เป็นจุดศูนย์รวมทางระบบนิเวศวิทยาแหล่งใหญ่ที่สุดของมณฑล

ทรัพยากรแร่ธาตุ
มีแหล่งทรัพยากรแร่ธาตุอยู่ในปริมาณมากและมีอยู่หลายชนิด และยังเป็นแหล่งผลิตสำคัญของโลหะที่มีอยู่น้อยในดิน โลหะหายาก และโลหะมีสีของประเทศจีน ปัจจุบันนี้ มีแร่ที่ขุดค้นพบแล้วกว่า 160 ชนิด สำหรับสินแร่ที่มีการสำรวจพบปริมาณสำรองอยู่จำนวนมากมี ซึ่งมีทั้งสิ้น 89 ชนิด มีแร่ธาตุกว่า 33 ชนิดที่มีปริมาณมากติดอันดับ 1 ใน 5 ของประเทศจีน ทองแดง เงิน และยูเรเนียมมีปริมาณมากที่สุดในประเทศ ขณะที่ทังสเตนและทองคำมีปริมาณมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศ นอกจากนี้ ยังมีการค้นพบตะกั่วและสังกะสีเป็นจำนวนมากเช่นกัน

ที่สำคัญมณฑลเจียงซียังเป็นแหล่งแร่ทองแดงที่ใหญ่สุดในเอเชีย รวมทั้งเป็นแหล่งหลอมแร่ทองแดงที่ใหญ่สุดในประเทศ โดยมีเหมืองทองแดงเต๋อซิง(德兴铜矿)เป็นเหมืองทองแดงที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีนและมีบริษัทหลอมทองแดงกุ้ยซี(贵溪铜冶炼公司)เป็นฐานการหลอมทองแดงที่สำคัญของประเทศ ซึ่งมีความสามารถในการผลิตถึง 4.5 แสนตัน/ปี คิดเป็นร้อยละ 67.7 ของปริมาณการผลิตของทั้งมณฑล ทั้งนี้

ทรัพยากรน้ำ
มณฑลเจียงซีมีสายน้ำทั้งสิ้น 2,400 สาย แม่น้ำก้านเจียง(赣江)แม่น้ำฝู่เหอ(抚河)แม่น้ำซิ้นเจียง(信江)แม่น้ำซิว(修河)และแม่น้ำหราว(饶河)เป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุด 5 สายของมณฑล และมีแหล่งน้ำที่สำคัญอีกแห่งคือทะเลสาบผอหยาง(鄱阳湖)ซึ่งเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดของจีน มีระบบชลประทานที่มีประสิทธิภาพสูง มีทรัพยากรน้ำอุดมสมบูรณ์และคุณภาพน้ำอยู่ในเกณฑ์ดี ซึ่งนักวิชาการคาดการณ์ว่าพลังงานน้ำของทั้งมณฑลสามารถผลิตกระแสไฟฟ้าได้มากถึง 6.82 ล้านวัตต์ มีปริมาณน้ำ 2,800 ลูกบาศก์เมตร/ประชากร 1 ครัวเรือน ซึ่งมากกว่าค่าประมาณการมาตรฐานของทั้งประเทศถึงร้อยละ 73 และมีพื้นที่น้ำจืด 2.5 ล้านไร่ คิดเป็นร้อยละ 9.3 ของพื้นที่ทั้งหมดซึ่งถือว่ามากเป็นอันดับ 3 ของประเทศ

การปกครอง


มณฑลเจียงซีประกอบด้วย 11 เมืองคือหนานชาง(南昌)จิ่วเจียง (九江) จิ่งเต๋อเจิ้น(景德镇)ผิงเซียง(萍乡)ซินหยู่(新余)จี๋อัน(吉安)อี๋ชุน(宜春)อิงถาน(鹰潭)ก้านโจว(赣州)ส้างหราว(上饶)ฝู่โจว(扶州)และมี 99 อำเภอ โดยมีหนานชางเป็นเมืองหลวงของมณฑล

ตารางแสดงระบบการปกครองของมณฑลเจียงซี

คณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำมณฑลเจียงซี

คณะกรรมการประจำสมัชชาผู้แทนประชาชนประจำมณฑลเจียงซี

สภาที่ปรึกษาทางการเมืองประจำมณฑลเจียงซี

ศาลสูงสุด

อัยการสูงสุด

รัฐบาลมณฑลเจียงซี

ผู้นำ

เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำมณฑลเจียงซี
ประธานสมัชชาผู้แทนประชาชนแห่งชาติประจำมณฑลเจียงซี

นายซูหรง(苏荣)

ประวัติ

- พ.ศ.2491 เกิดที่เมืองถาวหนาน มณฑลจี๋หลิน

- พ.ศ.2513 เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีน

- พ.ศ.2517 จบการศึกษาในระดับปริญญา และเริ่มทำงานครั้งแรก

- พ.ศ.2518 ดำรงตำแหน่งกรรมการประจำสมัชชาผู้แทนประชาชนแห่งชาติ อำเภอถาวอัน มณฑลจี๋หลิน

- พ.ศ.2523 ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำอำเภอถาวอัน มณฑลจี๋หลิน

- พ.ศ.2526 ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำอำเภอฝูยี่ว์ มณฑลจี๋หลิน

- พ.ศ.2528 ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเขตป๋ายเฉิง มณฑลจี๋หลิน

- พ.ศ.2530 ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเขตป๋ายเฉิง มณฑลจี๋หลิน

- พ.ศ.2531 ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเมืองซื่อผิง มณฑลจี๋หลิน

- พ.ศ.2535 ดำรงตำแหน่งคณะกรรมการประจำสมัชชาผู้แทนประชาชนแห่งชาติประจำมณฑลจี๋หลิน

- พ.ศ.2540 ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการสมัชชาผู้แทนประชาชนแห่งชาติประจำมณฑลจี๋หลิน

- พ.ศ.2546 ดำรงตำแหน่งประธานสมัชชาผู้แทนประชาชนแห่งชาติประจำมณฑลชิงห่าย

- พ.ศ.2549 ดำรงตำแหน่งประธานสมัชชาผู้แทนประชาชนแห่งชาติประจำมณฑลกานซู

- ปัจจุบัน ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำมณฑลเจียงซี และประธานสมัชชาผู้แทนประชาชนแห่งชาติประจำมณฑลเจียงซี


ผู้ว่าการมณฑลเจียงซี 

ผู้ว่าการมณฑลเจียงซี นายลู่ ซินเซ่อ(鹿心社)(ก.พ. 55 ปัจจุบัน)

-       พื้นเพเดิมเป็นคนอำเภอจวู่เหย่(巨野县)มณฑลซานตง เชื้อสายฮั่น เกิดเมื่อเดือน พ.ย. ปี 2499

-       ปี 2525 จบการศึกษาสาขาชลประทานและการอนุรักษ์น้ำจาก Wuhan Institute of Hydroelectric Power มณฑลหูเป่ย

-       2528 เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีน

-       2529 2539 ปฏิบัติงานในสำนักงานจัดการที่ดินแห่งชาติ โดยตำแหน่งสุดท้ายคือ หัวหน้าฝ่ายสำรวจและรังวัดที่ดิน (Cadastral Survey Manual Department)

-       2538 – 2539 รองนายกเทศมนตรีเมืองหนานทง มณฑลเจียงซู

-       2539 2541 คณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำสำนักงานจัดการที่ดินแห่งชาติและรองผู้อำนวยการสำนักงานฯ

-       2542 2551 คณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำกระทรวงที่ดินและทรัพยากรธรรมชาติ

-       2552 2553 รองเลขาธิการคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำกระทรวงที่ดินและทรัพยากรธรรมชาติ

-       2542 2553 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงที่ดินและทรัพยากรธรรมชาติ

-       2553 2554 รองเลขาธิการคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำมณฑลกานซู่

-       พ.ค. 2554 - ปัจุบัน รองเลขาธิการคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำมณฑลเจียงซี

-       มิ.ย. 2554 รองผู้ว่าการมณฑลเจียงซี

-       ก.พ. 2555 ผู้ว่าการมณฑลเจียงซี

back BACK