มณฑลเฮยหลงเจียง

ที่ตั้งและพื้นที่

มณฑลเฮยหลงเจียงตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และอยู่ตอนเหนือสุดของประเทศจีน ทิศเหนือและทิศตะวันออกอยู่ติดกับประเทศรัสเซีย และมีแม่น้ำอูซูหลี่ไหลจากทิศเหนือมายังทิศตะวันออก ทิศตะวันตกอยู่ติดกับเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ทิศใต้อยู่ติดกับมณฑล

จี๋หลิน โดยมีแม่น้ำเฮยหลงเจียงไหลผ่าน ตั้งอยู่ระหว่างเส้นลองติจูดที่ 121 11’ – 135 05’ องศาตะวันออก และละติจูด 43 25’ – 53 33’ องศาเหนือ ทิศตะวันออกไปยังทิศตะวันตกมีระยะทาง 930 กิโลเมตร ทิศเหนือไปยังทิศใต้มีระยะทาง 1,120 กิโลเมตร ทิศเหนือสามารถมองเห็นแสงจากขั้วโลกเหนือ ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ทิศเหนือ และทิศตะวันออกเฉียงใต้เป็นพื้นที่สูง ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และทิศตะวันตกเฉียงใต้เป็นพื้นที่ต่ำ ทิศตะวันออกเฉียงเหนือมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน อาทิ แม่น้ำอูซูหลี่ และแม่น้ำเฮยหลงเจียง ทำให้เกิดพื้นที่ราบซานเจียง

ที่มา : http://atimes.com/

ส่วนทิศตะวันตกเฉียงใต้มีแม่น้ำเนิ่น และแม่น้ำซงฮัวไหลผ่าน ทำให้เกิดพื้นที่ราบซงเนิ่น พื้นที่ที่เป็นภูเขาและเนินเขา คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 70 ของพื้นที่ทั้งหมด และพื้นที่ราบลุ่มคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 30 ของพื้นที่ทั้งหมด

มณฑลเฮยหลงเจียงมีพื้นที่ทั้งหมด 454,000 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 4.7 ของพื้นที่ทั้งประเทศ โดยมีความยาวชายแดนที่อยู่ติดกับประเทศรัสเซีย 3,045 กิโลเมตร มณฑลเฮยหลงเจียงประกอบด้วยเมืองทั้งหมด 12 เมือง ได้แก่ เมืองฮาร์บินซึ่งเป็นเมืองหลวง เมืองอีชุน เมืองชีไถเหอ เมืองฉีฉีฮาร์เอ๋อ เมืองเฮ่อก่าง เมืองห่วนฮั้ว เมืองเหยเหอ เมืองจีซี เมืองหมู่ตันเจียง เมืองเจียมู่ซี เมืองต้าซิ่ง และเมืองชวงยาซาน

ประชากร

ปี 2553 ประชากรทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในมณฑลเฮยหลงเจียงมีจำนวน 38,312,224 คน (นับประชากรทั้งหมดที่อาศัยอยู่ภายในมณฑลเฮยหลงเจียงเป็นระยะเวลาครึ่งปีขึ้นไป) โดยมีอัตราการเกิดร้อยละ 7.91 และอัตราการตายร้อยละ 5.68

จำนวนประชากรของมณฑลเฮยหลงเจียงในปี 2553

	จำนวน (คน)	สัดส่วน (ร้อยละ)
จำนวนประชากรทั้งหมด	38,312,224	100
จำแนกตามเพศ
เพศชาย	19,459,763	50.79
เพศหญิง	18,852,461	49.21

ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม

สมัยยุคหินเก่าเมื่อ 40,000 – 50,000 ปีก่อน ช่วงก่อนราชวงศ์ฉิน ปรากฏว่ามีชาวซู่เซ่น ฮุ้ยหมอ ตงหู อาศัยอยู่ในบริเวณมณฑลเฮยหลงเจียง หลังจากสมัยราชวงศ์ฉิน มีชาวอี๊โหลว ฟูหยู เซียนเปย ฮูจี๋ ยังคงอาศัยอยู่ในบริเวณนั้น ต่อมาปลายสมัยราชวงศ์ชิง เมื่อยกเลิกคำสั่งห้ามการอพยพ ชาวฮั่นจึงได้อพยพไปอาศัยยังมณฑลเฮยหลงเจียงมากขึ้น ปี ค.ศ. 1931 มณฑลเฮยหลงเจียงถูกประเทศญี่ปุ่นรุกราน ปี ค.ศ. 1945 สงครามต่อต้านญี่ปุ่นสงบลง ในขณะนั้นพื้นที่บริเวณมณฑลเฮยหลงเจียงได้ถูกแบ่งออกเป็นมณฑลเฮยหลงเจียง มณฑลเนิ่นเจียง มณฑลซงเจียง มณฑลเหอเจียง มณฑลหมู่ตันเจียง ทั้งหมด 5 มณฑล หลังจากนั้นไม่นานนักได้มีการรวมมณฑลทั้งหมดเข้าไว้ด้วยกัน เหลือเพียงมณฑลเฮยหลงเจียงและมณฑลซงเจียง ปี ค.ศ. 1954 ได้รวมมณฑลทั้งสองเข้าด้วยกันเป็นมณฑลเฮยหลงเจียง โดยมีเมืองหลวงคือฮาร์บิน และกำหนดแม่น้ำซงหัวเป็นแม่น้ำแบ่งพรมแดนระหว่างมณฑลจี๋หลินและมณฑลเฮยหลงเจียง

ผู้นำ

ผู้ว่าการมณฑลเฮยหลงเจียง นายหวังเสี้ยนขุย（王宪魁）

ภูมิอากาศ

มณฑลเฮยหลงเจียงได้รับลมมรสุมภาคพื้นทวีประหว่างเขตหนาวและเขตอบอุ่น โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี – 5 – 5 องศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุดคือ – 52.3 องศาเซลเซียส พื้นที่ทางทิศเหนือและทิศใต้มีอุณหภูมิต่างกันโดยเฉลี่ย 8 องศาเซลเซียส ฤดูร้อนฝนตกประปราย ฤดูใบไม้ผลิมีลมพัดแรง ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ย 400 – 700 มิลลิเมตรต่อปี

ทรัพยากรธรรมชาติ
มณฑลเฮยหลงเจียงมีทรัพยากรแร่ธาตุอุดมสมบูรณ์ ค้นพบทรัพยากรแร่ธาตุทั้งหมด 131 ชนิด และมีการสำรวจเพื่อขุดใช้แล้ว 75 ชนิด ได้แก่ น้ำมันปิโตรเลียม แร่คาร์บอน sillimanite กราไฟต์ ซิลิคอน หินบะซอลท์ หินอ่อนสำหรับใช้ผลิตปูนซีเมนต์ ดินเหลืองที่ใช้ผลิตสีย้อม แร่ Feldspar แร่จำพวกซิลิเกตของแคลเซียมและอลูมิเนียม หินอ่อน ทอง ถ่านเลน โดยมณฑลเฮยหลงเจียงมีถ่านหินปริมาณมากที่สุดในมณฑลทางเหนือของประเทศจีน

นอกจากนี้ มณฑลเฮยหลงเจียงมีทรัพยากรป่าไม้มากที่สุดในประเทศจีน โดยมีพื้นที่ป่าไม้ทั้งหมด 31,750,000 เฮคเตอร์ คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 43.6 โดยมีทรัพยากรป่าไม้ 100 กว่าชนิดที่มีคุณภาพดี ประกอบกับเป็นไม้ราคาค่อนข้างสูง เนื่องจากเป็นทรัพยากรป่าไม้ที่หาได้ยากทั้งในประเทศและนอกประเทศ 50 กว่าชนิด ได้แก่ ต้นสนแดง สนใบร่วง ต้นการบูร ต้นหลิวน้ำ วอลนัท

มณฑลเฮยหลงเจียงมีพื้นที่ที่เป็นที่ดิน 473,000 ตารางกิโลเมตร โดยร้อยละ 83.69 ของที่ดินอุดมสมบูรณ์ เหมาะแก่การเพาะปลูก พื้นที่เพาะปลูกส่วนใหญ่ร้อยละ 30.29 เป็นดินดำ และทุ่งหญ้า โดยพื้นที่ที่เป็นดินดำนี้เป็น 1 ใน 3 พื้นที่ดินดำหลักของโลก มณฑลเฮยหลงเจียงเป็นมณฑลที่มีพื้นที่เพาะปลูกและพื้นที่ป่าไม้มากเป็นอันดับหนึ่งของประเทศ และมีพื้นที่ทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์มากเป็นอันดับเจ็ดของประเทศ รวมทั้งมีพื้นที่เพาะปลูกที่ยังไม่ได้รับการบุกเบิกมากเป็นอันดับสองของประเทศ

จากความอุดมสมบูรณ์ของดินและเกษตรกรรม ทำให้มณฑลเฮยหลงเจียงมีปัญหาด้านทรัพยากรดิน ปี 1950 ชั้นดินมีความหนา 60 – 80 เซนติเมตร ปัจจุบันจากการสำรวจพบว่าชั้นดินมีความหนา 20 – 30 เซนติเมตร ซึ่งปรากฏว่า ชั้นดินจะหายไปทุกๆ 1 เซนติเมตรในแต่ละปี มณฑลเฮยหลงเจียงจึงมีโครงการอนุรักษ์ทรัพยากรดิน โดยปลูกพืชคลุมดินตามแม่น้ำซงหัวและแม่น้ำวูหยู่

เกิดเมื่อเดือนกรกฏาคม ปี 2495 เป็นชาวเหอเป่ย

ปี 2514-2517 เข้าทำงานและเข้าพรรคคอมมิวนิสต์จีน

ปี 2519-2524 ดำรงตำแหน่งเลขานุการคณะกรรมการการกรมขนส่งทางรถไฟฮาร์บิน　　

ปี 2524-2527 เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัย Jiaotong สาขาการบริหารจัดการขนส่ง

ปี 2539-2542 ดำรงตำแหน่งเลขานุการคณะกรรมการการขนส่งทางรถไฟเมืองฮูเหอเฮาเทอร์ เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน

ปี 2542-2546 ดำรงคณะกรรมการ ฝ่ายนโยบาย และการก่อสร้างกรมขนส่งทางรถไฟ

ปี 2546-2547 ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำมณฑลกานซู

ปี 2547-2549 ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำมณฑลกานซู คณะกรรมการโรงเรียนพรรคคอมมิวนิสต์กลาง

ปี 2549-2553 ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำมณฑลเจียงซี คณะกรรมการโรงเรียนพรรคคอมมิวนิสต์กลาง รองผู้อำนวยการโรงเรียนพรรคคอมมิวนิสต์ประจำเมืองจิ่งกังซาน

ส.ค.ปี 2553 – พ.ย. 2553 ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำมณฑลเฮยหลงเจียง รองผู้ว่าการและรักษาการแทนผู้ว่าประจำจังหวัดเฮยหลงเจียง

พ.ย. 2553 ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการคณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ และผู้ว่าการมณฑลประจำมณฑลเฮยหลงเจียง

การปกครอง

รูปแบบการปกครองของมณฑลเฮยหลงเจียง

หน่วยงานต่างๆของมณฑลเฮยหลงเจียง

Agriculture Commission
Agriculture Development Office

Animal Husbandry Bureau
Archives Bureau

Audit Department
Civil Affairs Department

Commerce Department
Communications Department

Construction Department
Culture Department (Cultural Heritage Bureau)

Development and Reform Commission
Economic Committee

Education Department
Environmental Protection Bureau

Ethnic Affairs Commission (Religious Affairs Bureau)
Finance Department

Food and Drug Administration
Foreign Affairs Office

Forestry Department
Grain Bureau

Health Department
Industry and Commerce Administration

Information Industry Department
Justice Department

Labour and Social Security Department
Land and Resources Department

Legislative Affairs Office
Letters and Complaints Bureau

Local Taxation Bureau
Office of Science, Technology and Industry for National Defence

People's Air Defence Office
Personnel Department

Population and Family Planning Commission
Press and Publication Bureau

Price Bureau
Prison Affairs Bureau

Provincial General Office
Public Security Department

Quality and Technical Supervision Bureau
Radio and Television Bureau

Reclamation Bureau
Research Office

Restructuring Economic System Office
Salt Bureau

Science and Technology Department
Sport Bureau

State Security Department
State-owned Assets Supervision and Administration Commission

Statistics Bureau
Supervision Department

Tourism Bureau
Township Enterprises Bureau

Water Resources Department

ที่มา : www.chinaknowleadge.com

BACK