มณฑลกานสู
|
จุดเด่น : เป็นแหล่งท่องเที่ยวเก่าแก่ ได้แก่ เส้นทางสายไหมและถ้ำพุทธศิลป์ในเมืองตุนหวง / เป็นแหล่งพลังงานลมที่ติดอันดับต้น ๆ ของจีน / เป็นแหล่งปลูกมันฝรั่งและข้าวโพดที่โดดเด่นของจีน โดยเฉพาะมันฝรั่ง ถือได้ว่ามีพื้นที่ปลูกและผลผลิตมากเป็นอันดับ 1 ของจีน / มีพันธุ์พืชสมุนไพรจีนมากเป็นอันดับ 2 ของจีน โดยเฉพาะตางกุยและโสมต่างเซิน / มีแหล่งแร่ธาตุจำนวนมากที่ติดอันดับต้น ๆ ของจีน ติดอันดับ 1 ของจีน ได้แก่ นิเกิล โคบอลต์ แร่ตระกูลแพลทินัม และซิลิเนียม ติดอันดับ 3 ของจีน ได้แก่ แร่สังกะสี แทลเลียมและเทลลูเรียม
ศักยภาพทางธุรกิจที่ไทยน่าจะเข้าไปลงทุน : ผลไม้ไทย ปศุสัตว์ เกษตร และโลหะ
|
ภาพรวมเศรษฐกิจมณฑลกานซูปี 2553
ชื่อย่อ กาน (甘) หรือ หลง (陇)
พื้นที่ 454,000 ตารางกิโลเมตร ใหญ่เป็นอันดับที่ 7 ของประเทศจีน
จำนวนประชากร 27.09 ล้านคน
ลักษณะทางภูมิศาสตร์ มณฑลกานซูมีลักษณะแคบและยาว
เมืองเอก นครหลานโจว
ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) 411,946 ล้านหยวน
GDP เฉลี่ยต่อหัว 15,206 หยวน
การค้าระหว่างประเทศ
มูลค่าการค้ารวม 7,325 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
มูลค่าการส่งออก 1,639 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
มูลค่าการนำเข้า 5,686 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
จำนวนนักท่องเที่ยวในประเทศ 42.84 ล้านคน
รายได้จากนักท่องเที่ยวในประเทศ 23,620 ล้านหยวน
จำนวนนักท่องเที่ยวต่างประเทศ/ฮ่องกง-มาเก๊า-ไต้หวัน 70,200 คน
รายได้จากนักท่องเที่ยวต่างประเทศ 14.81 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ
ลักษณะทางภูมิศาสตร์
ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศจีน ตอนบนของแม่น้ำเหลือง (ฮวงโห) มีที่ตั้งอยู่ระหว่างเส้นลองจิจูด 92 o 13’ ถึง 108 o 46’ ตะวันออก และเส้นละติจูด 32o 31’ ถึง 42o 57’ เหนือ พื้นที่ของมณฑลกานซู่มีลักษณะแคบและยาว โดยขนาดความยาวของพื้นที่จากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตกยาวประมาณ 1,655 กิโลเมตร และจากทิศใต้ไปยังทิศเหนือยาว 530 กิโลเมตร
ที่ตั้งและอาณาเขต มณฑลกานซูมีพื้นที่ติดต่อกับ 1 ประเทศ และ 6 มณฑล ดังนี้
- ทิศเหนือ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองมองโกเลียใน และประเทศมองโกลเลีย
- ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลเสฉวน
- ทิศตะวันออก ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองชนชาติหุยหนิงเซี่ย และมณฑลส่านซี
- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองซินเจียงและมณฑลชิงไห่
พื้นที่ของมณฑล ประกอบด้วย
ภูเขา 30 %
ทุ่งหญ้า 30 %
ทะเลทราย 20 %
ป่า 10 %
พื้นที่เกษตรกรรม 10 %
ลักษณะภูมิประเทศ แบ่งออกเป็น 6 ส่วน
1. ทางตอนใต้ของหล่งหนาน （陇南山地）อยู่ในเขตกึ่งร้อนชื้นเอเชียเหนือ เป็นเขตภูเขาสูงที่เขียวชอุ่ม และทอดตัวยาวเหยียดถัดต่อจากแนวเทือกเขาฉินหลิ่ง มีหุบเขาลึก และมีสายน้ำหล่อเลี้ยงไม่ขาดสาย (ตอนใต้ของแม่น้ำเว่ย และหลินเจ๋อ) ภูเขามีลักษณะทอดตัวสูงจากทางตะวันตกและลดต่ำลงทางตะวันออก
2. เขตที่ราบสูงดินเหลืองหล่งจง （陇中黄土高原）ตั้งอยู่ทางตะวันออกและตอนกลางของมณฑลกานซู โดยทิศตะวันออกติดกับมณฑลส่านซี ทิศตะวันตกติดเทือกเขาอูเฉี่ยว ถือเป็นแหล่งกำเนิดบรรพบุรุษของชาวจีน มีป่าสนเขียวชอุ่ม มีแม่น้ำเหลืองไหลผ่าน อีกทั้งมีประวัติศาสตร์การสู้รบและการเปลี่ยนแปลงทางธรรมชาติมายาวนาน โดยเฉพาะตอนกลางของเมืองติ้งซีซึ่งได้รับผลกระทบจากภัยพิบัติต่าง ๆ จนกลายเป็นพื้นที่ที่ดินแห้งแล้งที่สุดในจีน แต่ก็สะสมทรัพยากรธรรมชาติล้ำค่าไว้อย่างมหาศาล เช่น ทรัพยากรน้ำมัน และถ่านหิน
3. ที่ราบสูงกานหนาน เป็นขอบมุมหนึ่งทางทิศตะวันออกของที่ราบสูงชิงจั้ง （青藏高原） มีลักษณะดังอกไก่ สูงจากระดับน้ำทะเล 3,000 เมตร บริเวณนี้เป็นเขตปศุสัตว์วัวและม้าที่สำคัญของมณฑลกานซู เนื่องจากอุดมสมบูรณ์ไปด้วยแหล่งทุ่งหญ้า
4. ตะวันตกของแม่น้ำเหลือง (ฮวงโห) อยู่ในเขตอบอุ่นที่มีทะเลทรายแห้งแล้ง ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของภูเขาฉีเหลียน ทิศใต้ของภูเขาเป่ยซาน ทิศตะวันออกติดกับภูเขาอูเฉี่ยว ทิศตะวันตกติดชายแดนซินเจียง พื้นที่มีลักษณะแคบและยาว มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 1000 - 1,500 เมตร ยาว 1,000 กว่ากิโลเมตร และกว้างตั้งแต่ 2 - 100 กว่ากิโลเมตร บริเวณนี้เป็นแหล่งที่ราบเพาะปลูกที่สำคัญของกานซู เนื่องด้วยมีน้ำและแสงแดดอุดมสมบูรณ์ อีกทั้งมีโอเอซิสกลางทะเลทราย
5. เขตภูเขาฉีเหลียน ยาว 1,000 กว่ากิโลเมตร สูงจากระดับน้ำทะเลกว่า 3,500 เมตร มีหิมะและน้ำแข็งตลอดปี เป็นแหล่งน้ำธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ อีกทั้งมีทั้งทะเลทราย ทุ่งหญ้า ป่าไม้ ธารหิมะและน้ำแข็งที่งดงาม
6. ฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของแม่น้ำเหลือง (ฮวงโห) หรือ เขตภูเขาเป่ยซาน （北山山地）มีความยาวจากทิศตะวันออก-ตะวันตก 1,000 กิโลเมตร สูงจากระดับน้ำทะเล 1,000-3,600 เมตร อยู่ใกล้กับทะเลทรายเถิงเก๋อหลี่ （腾格里沙漠）และปาตานจี๋หลิน （巴丹吉林沙漠）เต็มไปด้วยภูเขาหิน ทะเลทราย และมีลมแรง เป็นเขตแห้งแล้งไม่เหมาะแก่การเพาะปลูก จึงไม่ค่อยมีผู้คนตั้งถิ่นฐานอยู่
ภูเขาสำคัญ
ได้แก่ ภูเขาฉีเหลียน（祁连山） เทือกเขาอูเฉี่ยว （乌鞘岭）ภูเขาลิ่วผาน（六盘山）ภูเขาอาเออร์จิน （阿尔金山）ภูเขาหม่าจง （马鬃山）ภูเขาเหอลี่ （合黎山）ภูเขาหลงโส่ว（龙首山）ภูเขาซีชิง （西倾山）และภูเขาจื่ออู่หลิง（子午岭山）ภูเขาส่วนมากมีลักษณะผาดผ่านจากทิศตะวันตกเฉียงเหนือสู่ทิศตะวันออกเฉียงใต้
แม่น้ำสำคัญ
มี 3 สาย คือ แม่น้ำฮวงโห แม่น้ำฉางเจียง และแม่น้ำเน้ยลู่ และแตกเป็นสาขาต่าง ๆ 9 สาขา ทั้งมณฑลมีปริมาณสายน้ำที่ไหลผ่าน 41,580 ล้านลูกบาศ์กเมตรต่อปี
- แม่น้ำฮวงโห มี 5 สาขา คือ แม่น้ำเถา（洮河） แม่น้ำฮวง（湟河） แม่น้ำเว่ย（渭河） แม่น้ำจิ้ง（泾河）และแม่น้ำฮวงโหสายหลัก (ซึ่งมีแม่น้ำสายย่อยไหลมาบรรจบลงในแม่น้ำฮวงโห เช่น แม่น้ำต้าเซี่ย 大夏河 แม่น้ำจวงล่าง庄浪河 และแม่น้ำจู่ลี่祖厉河 เป็นต้น) ทั้งนี้แม้ปริมาณน้ำของแม่น้ำฮวงโหจะอุดมสมบูรณ์มาก แต่เส้นทางของสายน้ำกลับไหลผ่านพื้นที่ดินเหลืองที่ห่างไกลจากพืช อีกทั้งมีทรายปะปนมากับกระแสน้ำเป็นจำนวนมาก
- แม่น้ำฉางเจียง มี 1 สาขา คือ แม่น้ำเจียหลิงเจียง （嘉陵江）
- แม่น้ำเน้ยลู่ มี 3 สาขา คือ แม่น้ำสือหยาง （石羊河）แม่น้ำเฮย （黑河）และแม่น้ำซูเล่อ（疏勒河）ซึ่งรวมถึงทะเลสาปซูกาน（苏干湖水系）
สภาพภูมิอากาศ
สภาพภูมิอากาศส่วนใหญ่ค่อนข้างแห้งแล้ง และฝนตกน้อย ฤดูกาลทั้ง 4 มีความแตกต่างอย่างชัดเจน คือ ฤดูหนาวหนาวเย็นและยาวนาน ฤดูใบไม้ผลิอุณหภูมิเปลี่ยนแปลงรวดเร็ว ฤดูร้อนมีระยะสั้นและมีอุณหภูมิสูง ฤดูใบไม้ร่วงอุณหภูมิลดต่ำรวดเร็วและมีอากาศเย็นสบาย อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 0-16 องศาเซลเซียส และเนื่องด้วยพื้นที่ต่าง ๆ ในกานซูมีความสูงจากระดับน้ำทะเลต่างกัน ทำให้แต่ละแห่งมีอุณหภูมิแตกต่างกันมาก ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ย 36.6 - 734.9 มิลลิลิตร/ปี และตกมากในช่วงเดือนมิถุนายน-สิงหาคม (ปริมารน้ำฝนคิดเป็นสัดส่วนร้อนละ 50-70) ซึ่งมีฝนมากทางตะวันออกเฉียงใต้และลดน้อยลงทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือ โดยภาคตะวันตกของเทือกเขาอูเชี่ยว (乌鞘岭) ฝนตกน้อย แต่ทางตะวันออกของเขตภูเขาหล่งหนานและฉีเหลียนมีปริมาณน้ำฝนมาก
การแบ่งเขตปกครอง
มณฑลกานซูแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 14 เมือง/รัฐปกครองตนเอง คือ
|
เมือง/เขตปกครองตนเอง
|
จำนวนเขต/อำเภอ/เมือง*
|
อำเภอ/เขต
|
|
1. นครหลานโจว （兰州市）
|
5 เขต 3 อำเภอ
|
- เขตเฉิงกวาน （城关）
- เขตชีหลี่เหอ （七里河区）
- เขตซีกู้ （西固区）
- เขตอันหนิง （安宁区）
- เขตหงกู่ （红古区）
- อำเภอหยูจง （榆中县）
- อำเภอเก่าหลาน （皋兰县）
- อำเภอหย่งเติ้ง （永登县）
|
|
2. เมืองเจียยู่กวาน（嘉峪关市）
|
|
|
|
3. เมืองจินชาง （金昌市）
|
1 เขต 1 อำเภอ
|
- เขตจินชวน （金川区）
- อำเภอหย่งชาง（永昌县）
|
|
4. เมืองป๋ายอิ๋น （白银市）
|
2 เขต 3 อำเภอ
|
- เขตป๋ายอิ๋น （白银区）
- เขตผิงชวน （平川区）
- อำเภอฮุ่ยหนิง （会宁县)
- อำเภอจิ้งหยวน（靖远县）
- อำเภอจิ่งไท่ （景泰县）
|
|
5. เมืองเทียนสุ่ย（天水市）
|
2 เขต 5 อำเภอ
|
- เขตฉินโจว （秦州区）
- เขตม่ายจี （麦积区）
- อำเภอชิงสุ่ย （清水县）
- อำเภอฉินอาน （秦安县）
- อำเภอกานกู่ （甘谷县）
- อำเภออู่ซาน （武山县）
-อำเภอปกครองตนเองชนชาติหุยจางเจียชวน（张家川回族自治县）
|
|
6. เมืองอู่เวย （武威市）
|
1 เขต 3 อำเภอ
|
- เขตเหลียงโจว （凉州区）
- อำเภอกู่ล่าง （古浪县）
- อำเภอหมินฉิน （民勤县）
- อำเภอปกครองตนเองชนชาติทิเบต เทียนจู้（天祝藏族自治县）
|
|
7. เมืองจางเย่ （张掖市）
|
1 เขต 5 อำเภอ
|
- เขตกานโจว （甘州区）
- อำเภอซานตาน （山丹县）
- อำเภอหมินเล่อ （民乐县）
- อำเภอหลินเจ๋อ （临泽县）
- อำเภอเกาไถ （高台县）
-อำเภอปกครองตนเองชนชาติยู่กู้ ซู่หนาน（肃南裕固族自治县）
|
|
8. เมืองจิ่วฉวน （酒泉市）
|
1 เขต 2 เมือง 4 อำเภอ
|
- เขตซู่โจว （肃州区）
- เมืองยู่เหมิน （玉门市）
- เมืองตุนหวง （敦煌市）
- อำเภอจินถ่า （金塔县）
- อำเภอกวาโจว （瓜州县）
- อำเภอปกครองตนเองชนชาติมองโกล ซู่เป่ย（肃北蒙古族自治县）
-อำเภอปกครองตนเองชนชาติคาซัค อาเค่อไซ่（阿克塞哈萨克族自治县）
|
|
9. เมืองผิงเหลียง （平凉市）
|
1 เขต 6 อำเภอ
|
- เขตคงถง （崆峒区）
- อำเภอจิ้งชวน （泾川县）
- อำเภอหลิงไถ （灵台县）
- อำเภอชงซิ้น （崇信县）
- อำเภอหัวถิง （华亭县）
- อำเภอจวงล่าง （庄浪县）
- อำเภอจิ้งหนิง （静宁县）
|
|
10. เมืองชิ่งหยาง （庆阳市）
|
1 เขต 7 อำเภอ
|
- เขตซีฟง （西峰区）
- อำเภอเจิ้งหนิง （正宁县）
- อำเภอหัวฉือ （华池县）
- อำเภอเหอสุ่ย （合水县）
- อำเภอหนิง （宁县）
- อำเภอชิ่งเฉิง （庆城县）
- อำเภอเจิ้นหยวน（镇原县）
- อำเภอหวน （环县）
|
|
11. เมืองติ้งซี （定西市）
|
1 เขต 6 อำเภอ
|
- เขตอันติ้ง （安定区）
- อำเภอทงเว่ย （通渭县）
- อำเภอหลงซี （陇西县）
- อำเภอจาง （漳县）
- อำเภอเว่ยหยวน （渭源县）
- อำเภอหมิน （岷县）
- อำเภอหลินเถา （临洮县）
|
|
12. เมืองหลงหนาน
（陇南市）
|
1 เขต 8 อำเภอ
|
- เขตอู่ตู （武都区）
- อำเภอเฉิง （成县）
- อำเภอเหลี่ยงตั้ง （两当县）
- อำเภอฮุย （徽县）
- อำเภอซีเหอ （西和县）
- อำเภอหลี่ （礼县）
- อำเภอคัง （康县）
- อำเภอเหวิน （文县）
- อำเภอตั้งชาง （宕昌县）
|
|
13. เขตปกครองตนเองชนชาติหุย หลินเซี่ย （临夏回族自治州）
|
1 เมือง 7 อำเภอ
|
- เมืองหลินเซี่ย （临夏市）
- อำเภอหลินเซี่ย（临夏县）
- อำเภอคังเล่อ （康乐县）
- อำเภอกว่างเหอ（广河县）
- อำเภอหย่งจิ้ง （永靖县）
- อำเภอเหอเจิ้ง （和政县）
- อำเภอปกครองตนเองชนชาติตงเซียง
（东乡族自治县）
-อำเภอปกครองตนเองชนชาติเป่าอัน ชนชาติตงเซียง และชนชาติซาลา จีสือซาน
(积石山保安族东乡族撒拉族自治县）
|
|
14. เขตปกครองตนเองชนชาติทิเบตกานหนาน（甘南藏族自治州）
|
1 เมือง 7 อำเภอ
|
- เมืองเหอจั้ว (合作市)
- อำเภอโจวฉวี่ （舟曲县）
- อำเภอจั๋วหนี （卓尼县）
- อำเภอหลินถาน（临潭县）
- อำเภอส่วนปู้ （选部县）
- อำเภอเซี่ยเหอ （夏河县）
- อำเภอลู่ฉวี่ （碌曲县）
- อำเภอหมาฉวี่ （玛曲县）
|
*อำเภอ/เขต/เมือง คือ หน่วยการปกครองย่อยที่ขึ้นตรงต่อเมือง โดยเขตและเมืองหมายถึงพื้นที่ที่มีความเจริญกว่าอำเภอ
ประชากร
สถิติปลายปีพ.ศ. 2552 มณฑลกานซูมีประชากร 26.35 ล้านคน จำแนกเป็น
- อัตราการเกิดร้อยละ 1.332 (มีประชากรเกิดใหม่ 351,200 คน ) และอัตราการตายร้อยละ 0.671 (มีประชากรเสียชีวิต 176,900 คน)
- อัตราส่วนประชากรแยกตามเพศ คือ เพศชายมีสัดส่วนร้อยละ 51.28 และเพศหญิง 48.72 ของจำนวนประชากรทั้งหมด
- อัตราส่วนประชากรเขตเมืองร้อยละ 32.65 ( 8.6048 ล้านคน) และเขตชนบทร้อยละ 67.35 (17.7498 ล้านคน)
- โครงสร้างประชากรดังนี้ อายุระหว่าง 0-14ปี คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 20.81 อายุ 15-64 ปี คิดเป็นร้อยละ 71.56 และอายุ 65 ปีขึ้นไปคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 7.63 ของจำนวนประชากรทั้งหมด
- ชนเผ่าสำคัญได้แก่ ชาวฮั่นมีสัดส่วนประชากรมากกว่าร้อยละ 90 ที่เหลือเป็นชนกลุ่มน้อยอื่นๆ ได้แก่ ชาวหุย ทิเบต ซาลา แมนจู มองโกล เป่าอัน ตงเซียง ถู่ คาซัค ยู่กู้ เป็นต้น ทั้งนี้ ชนเผ่าตงเซียง ยู่กู้ และเป่าอัน เป็นชนกลุ่มน้อยพิเศษของกานซู
ตารางแสดงการกระจุกตัวตั้งถิ่นฐานของชนกลุ่มน้อย
|
ชนกลุ่มน้อย
|
บริเวณที่ตั้งถิ่นฐาน
|
|
ชนชาติหุย
|
- รัฐปกครองตนเองชนชาติหุย หลินเซี่ย
- อำเภอปกครองตนเองชนชาติหุย จางเจียชวน
นอกจากนี้ ยังกระจายตัวอาศัยอยู่ที่เมืองหลานโจว
ผิงเหลียง และเมืองติ้งซี เป็นต้น
|
|
ชนชาติธิเบต
|
- รัฐปกครองตนเองชนชาติธิเบต กานหนาน
- ทางตะวันออกและตอนกลางของภูเขาฉีเหลียน
|
|
ชนชาติตงเซียง เป่าอัน และซาลา
|
- รัฐปกครองตนเองชนชาติหุย หลินเซี่ย
|
|
ชนชาติยู่กู้ มองโกล และคาซัค
|
- ทางตอนกลางและตะวันตกของภูเขาฉีเหลียนเรียบ
|
ศาสนา
ศาสนาหลักในกานซูมีอยู่ 5 ศาสนา โดยศาสนาอิสลามและศาสนาพุทธมีผู้นำถือมากที่สุด
- ศาสนาอิสลาม นับถือโดยชนชาติหุย ตงเซียง ซาลา เป่าอัน และคาซัค
- ศาสนาพุทธ นับถือโดยชนชาติทิเบต มองโกล ถู่ และยู่กู้
และมีผู้นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิค นิกายคริสต์เตียนและเต๋าอยู่ประปราย
ทรัพยากรธรรมชาติ
- ทรัพยากรสินแร่ ค้นพบสินแร่ 173 ชนิด คิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 74 ของประเภทสินแร่ที่ค้นพบทั่วประเทศจีน สินแร่ที่ทำการสำรวจแล้ว 98 ชนิด ประกอบด้วย สินแร่พลังงาน 7 ชนิด สินแร่โลหะ 36 ชนิด สินแร่อโลหะ 53 ชนิด สินแร่ประเภทน้ำและก๊าซ 2 ชนิด
- สมุนไพร มี 9,500 ชนิด มากเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ โดย 450 ชนิดเป็นสมุนไพรทางเศรษฐกิจสำคัญ โดยเฉพาะสมุนไพรหมินตั้ง（岷当）และเหวินต่าง（纹党）ที่มีปริมาณการผลิตมาก และมีคุณภาพสูง ทั้งนี้ จากการสำรวจพบว่า ทั้งทั้งมณฑลกานซูมีสมุนไพรที่ใช้วัตถุดิบจากพืช 951 ชนิด จากสั่ตว์ 87 ชนิด จากสินแร่ 34 ชนิด และเวชภัณฑ์แปรรูป 8 ชนิด รวม 1,080 ชนิด
- ทรัพยากรสัตว์ ปศุสัตว์ที่สำคัญของกานซูได้แก่ ม้า ลา ล่อ วัว แพะ อูฐ และสัตว์ปีกจำพวกไก่ เป็ด และห่าน ทั้งนี้กานซูมีประวัติศาสตร์การเลี้ยงม้ามายาวนาน นับแต่สมัยจักรพรรติฮั่นอู่ตี้ （汉武帝）หรือ 100 กว่าปีก่อนคริสตกาล ชายแดนของภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือมีสถานปศุสัตว์ม้าของรัฐ 36 แห่ง และประชาชนทั่วไปก็เลี้ยงม้ากันอย่างแพร่หลาย ตราบจนปัจจุบัน กานซูยังเป็นแหล่งปศุสัตว์ม้าที่สำคัญของประเทศจีน กานซูมีสัตว์ป่า 650 ชนิด ประกอบด้วยสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ 24 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 57 ชนิด สัตว์จำพวกนก 441 ชนิด และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 137 ชนิด โดยสัตว์ป่าได้แก่ หมีแพนด้า ลิงขนทอง กวางชะมด และแมวป่า เป็นต้น มักพบที่อำเภอเหวิน (เขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติหมายเลขที่ 13) อำเภออู่ตู อำเภอคัง อำเภอเฉิง และอำเภอเทียนสุ่ย ทั้งนี้ ปัจจุบันพบสัตวป่าสงวนแห่งชาติ 90 กว่าชนิด
ด้านการเกษตร
เป็นแหล่งผลผลิตทางการเกษตรที่สำคัญ โดยเฉพาะวัตถุดิบสมุนไพรจีน เช่น ตังกุย ซึ่งคิดเป็นสัดส่วนร้อยละ 90 ของปริมาณที่ผลิตได้ทั่วโลก อีกทั้งเป็น1ใน 6 เขตเลี้ยงสัตว์ที่ใหญ่ที่สุดในจีน
ด้านการท่องเที่ยว
จัดเป็นสี่ประเภทคือ เชิงประวัติศาสตร์วัฒนธรรม เชิงธรรมชาติ เชิงประเพณี (ความหลากหลายของชนกลุ่มน้อยในพื้นที่) และเชิงสมัยใหม่ (ฐานปล่อยยานอวกาศ Shen Zhou และสวนเกษตรเพื่อการท่องเที่ยว เป็นต้น)
ผู้นำ
|
นายหวาง ซานยุ้น (Mr.Wang San-Yun)
เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์
มณฑลกานซู
|
เกิด เดือนธันวาคม 1952 อายุ 59 ปี ที่มณฑลชานตง
เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีนเมื่อปี1979
การศึกษา Central Party School
ประวัติการทำงาน
1998-2001 รองเลขาธิการพรรคมณฑลกุ้ยโจว
2001-2002 รองเลขาธิการพรรคมณฑลเสฉวน
2002-2007 รองเลขาธิการพรรคมณฑลฝูเจี้ยน
ธ.ค. 2007 - ม.ค. 2008 รองผู้ว่าและรักษาการผู้ว่ามณฑลอันหุย
ม.ค. 2008 - ธ.ค. 2011 ผู้ว่ามณฑลอันหุย
ธ.ค. 2011 - เลขาธิการพรรคมณฑลกานซู
ทั้งนี้ นายหวาง ซานยุ้นได้ดำรงตำแหน่งกรรมการกลางสำรองพรรคคอมมิวนิสต์จีนสมัยที่ 16 และ 17
|
|
นายหลิว เหว่ยผิง
(Liu Weiping)
ผู้ว่าการมณฑลกานซู
|
เกิด พ.ค. 1953 (พ.ศ. 2496) ที่อำเภอฟู่จิ่น มณฑลเฮยหลงเจียง
การศึกษา ปริญญาโทสาขาเศรษฐกิจโลก วิทยาลัยพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ประวัติการทำงาน
- ปี 1968-1970 เป็นอาสาสมัครชุมชนอำเภอหนานชาง มณฑลเจียงซี
- ปี 1970-1972 ทำงานในห้องวิจัยและออกแบบโรงงานเครื่องจักรการบินและอวกาศหงตู นครหนานชาง- ปี 1972-1976 เข้าศึกษาที่วิทยาลัยอากาศยาน สาขาการออกแบบเครื่องบิน
- ปี 1976-1986 นักเทคนิคอันดับ 1 ประจำแผนกออกแบบ โรงงานเครื่องจักรการบินและอวกาศหงตู ประธานคณะเสมียน และรองผู้อำนวยการโรงงาน
- ปี 1986-1990 เลขาเจ้าหน้าที่ระดับรองหัวหน้าแผนก ที่ทำการรัฐบาลมณฑลเจียงซี
- ปี 1990-1992 เลขาเจ้าหน้าที่ระดับรองหัวหน้าแผนก ที่ทำการรัฐบาลมณฑลเจียงซี
- ปี 1992-1995 รองผู้อำนวยการที่ทำการรัฐบาลมณฑลเจียงซี
- ปี 1995-1996 รองเลขาธิการคณะกรรมการรัฐบาลนครหนานชาง ควบตำแหน่ง รษก.นายกเทศมนตรี
- ปี 1996-2001 รองเลขาธิการคณะกรรมการรัฐบาลนครหนานชาง ควบตำแหน่งนายกเทศมนตรีนครหนานชาง (ระหว่างปี 1998-1999 เข้าอบรมหลักสูตรผู้บริหารรุ่นเล็ก-กลาง ที่วิทยาลัยพคจ, ปี 1998-2001 ศึกษาภาคพิเศษปริญญาโทด้านเศรษฐศาสตร์โลกที่วิทยาลัย พคจ.)
- มิ.ย. 2001 รับตำแหน่งโฆษกคณะกรรมการรัฐบาลมณฑลเจียงซี
- ปี 2001-2003 รับตำแหน่งรองผู้ว่าการมณฑลชิงไห่
- ปี 2003-2004 คณะกรรมการพคจ.และเลขาธิการรัฐบาลมณฑลชิงไห่
- ส.ค-ธ.ค. 2004 รองเลขาธิการพคจ./ เลขาธิการรัฐบาลมณฑลชิงไห่
- ปี 2004-2006 รองเลขาธิการพคจ.มณฑลกานซู
- ปี 2007-2010 รองเลขาธิการพคจ.มณฑลกานซูควบตำแหน่งอธิการบดีวิทยาลัยพคจ.มณฑลกานซู
- ก.ค.-ต.ค 2010 รองเลขาธิการพคจ.กานซู รองผู้ว่าการมณฑล, รษก.ผู้ว่าการมณฑล และอธิการบดีว.พคจ.กานซู
- ปี 2010-2011 รองเลขาธิการพคจ.และรษก.ผู้ว่าราชการมณฑลกานซู
- ม.ค. 2011 ได้รับการอนุมัติให้รับตำแหน่งรองเลขาธิการพคจ.กานซู และผู้ว่าราชการ ในการประชุมสภาประชาชนกานซู ชุด 11 สมัยที่ 4 เมื่อวันที่ 18 มกราคม 2554
|
|
นายเฉิน เสวเหิง
(Chen Xueheng)
ประธานสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนมณฑลกานซู
|
เกิด พ.ย. 1948 (พ..ศ. 2491) ที่อำเภอหย่งเติง มณฑลกานซู
การศึกษา ปริญญาตรีคณะอักษรศาสตร์ (ภาษาจีน) มหาวิทยาลัย Northwest Normal ประวัติการทำงาน
- ปี 1972 เป็นสมาชิกพคจ.
- ปี 1968-1975 เป็นอาจารย์ในโรงเรียนเอกชนที่อำเภอหย่งเติง มณฑลกานซู
- ปี 1975 เลขานุการประจำคณะกรรมการพคจ. คอมมูนหลงฉวนในอำเภอหย่งเติง
- ปี 1982 เจ้าหน้าที่สำนักงานบุคลากรประจำนครหลานโจว มณฑลกานซู
- ปี 1983 รองอธิบดีสำนักงานบุคลากรนครหลานโจว
- ปี 1984 เลขาธิการพคจ.ประจำอำเภอหยูจง มณฑลกานซู
- ปี 1989 กรรมการประจำพคจ.นครหลานโจว
- ปี 1992 รองเลขาธิการพคจ.นครหลานโจว และผอ.ฝ่ายองค์กรจัดตั้งแห่งสำนักงานคณะกรรมการพคจ.หลานโจว
- ปี 1993 รองเลขาธิการพคจ.หลานโจว และเลขาธิการคณะกรรมการด้านการเมืองและกฎหมายของคณะกรรมการพคจ.หลานโจว
- ปี 1995 เลขาธิการพคจ.เมืองจิ่วเฉวียน มณฑลกานซู
- ปี 1998 กรรมการประจำพคจ.มณฑลกานซู และเลขาธิการพคจ.เมืองจิ่วเฉวียน
- ปี 1999 เลขาธิการคณะกรรมการด้านการเมืองและกฎหมายของพคจ.มณฑลกานซู
- ปี 2002 รองเลขาธิการพคจ.มณฑลกานซู
- ปี 2007 รองเลขาธิการพคจ.มณฑลกานซู และรองประธาน CPPCC มณฑลกานซู
- เมษายน 2007 รองประธาน CPPCC มณฑลกานซู
- 24 มกราคม 2008 จนถึงปัจจุบัน ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งประธานสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนมณฑลกานซู จากที่ประชุมสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนมณฑลฯ ชุดที่ 10 สมัยประชุมที่ 1
|
 BACK
| 
