นครฉงชิ่ง
ที่ตั้งและพื้นที่
ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ ระหว่างลองจิจูดที่ 105º17' - 110º11' ตะวันออกและละติจูดที่ 28º10' - 32º13' เหนือ มีพื้นที่ทั้งสิ้น 82,400 ตารางกิโลเมตร ลักษณะเป็นพื้นที่สูง ภูมิประเทศศเป็นเนินเขาและภูเขาเป็นหลัก ยังมีบริเวณแอ่งกระทะ นอกจากนี้ บริเวณระหว่างภูเขามีที่ราบเหลียงผิง ที่ราบซิ่วซัน และแม่น้ำสายสำคัญ ได้แก่ แม่น้ำเจียหลิง แม่น้ำวูเจียง แม่น้ำฉี และมีแม่น้ำแยงซีเกียงไหลผ่านจากทางตะวันตกไปทางตะวันออกของนครฉงชิ่ง ไหลลงสู่ทะเลจีนตะวันออก นครฉงชิ่งมีพื้นที่ติดกับมณฑลหูเป่ย มณฑลหูหนานทางด้านทิศตะวันออก มณฑลกุ้ยโจวทางด้านทิศใต้ มณฑลเสฉวนทางทิศตะวันตก และมณฑลส่านซีทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ สำหรับที่ตั้งของมหานครฉงชิ่ง จัดเป็นบริเวณสำคัญสำหรับรัฐบาลจีนในการดำเนินแผนการ “Great West Development” ในการที่จะเร่งพัฒนาเศรษฐกิจในภูมิภาคตอนกลางและภูมิภาคตะวันตกของประเทศ |  |
นครฉงชิ่งแบ่งส่วนการปกครองออกเป็น 40 เขตการปกครองย่อย ประกอบด้วย
|
15 เขต (district)
1. เขตปาหนาน (Banan District/ 巴南区)
2. เขตเป่ยเป้ย (Beibei District/ 北碚区)
3. เขตฉางโซ่ว (Changshou District/ 长寿区)
4. เขตต้าตู้โขว่ (Dadukou District/ 大渡口区)
5. เขตฝูหลิง (Fuling District/ 涪陵区)
6. เขตเจียงเป่ย (Jiangbei District/ 江北区)
7. เขตจิ่วหลงโพว (Jiulongpo District/ 九龙坡区)
8. เขตหนานอาน (Nan'an District/ 南岸区)
9. เขตเฉียนเจียง (Qianjiang District/ 黔江区)
10. เขตซาผิงปา (Shapingba District/ 沙坪坝区)
11. เขตซวงเฉียว (Shuangqiao District/ 双桥区)
12. เขตหวั่นเซิ่ง (Wansheng District/ 万盛区)
13. เขตหวั่นโจว (Wanzhou District/ 万州区)
14. เขตหวีเป่ย (Yubei District/ 渝北区)
15. เขตหวีจง (Yuzhong District/ 渝中区)
4 เมืองเทียบเท่าอำเภอ (county-level city)
16. อำเภอเหอชวน (Hechuan/ 合川市)
17. อำเภอเจียงจิน (Jiangjin/ 江津市)
18. อำเภอหยงชวน (Yongchuan/ 永川市)
19. อำเภอหนานชวน (Nanchuan/ 南川市)
|
17 อำเภอ (county)
20. อำเภอปี้ซาน (Bishan County/ 璧山县)
21. อำเภอเฉิงโขว่ (Chengkou County/ 城口县)
22. อำเภอต้าจวู๋ (Dazu County/ 大足县)
23. อำเภอเตี้ยนเจียง (Dianjiang County/ 垫江县)
24. อำเภอเฟิงตู (Fengdu County/ 丰都县)
25. อำเภอเฟิงเจี่ย (Fengjie County/ 奉节县)
26. อำเภอไคเสี้ยน (Kai County/ 开县)
27. อำเภอเหลียงผิง (Liangping County/ 梁平县)
28. อำเภอฉีเจียง (Qijiang County/ 綦江县)
29. อำเภอหรงชาง (Rongchang County/ 荣昌县)
30. อำเภอถงเหลียง (Tongliang County/ 铜梁县)
31. อำเภอถงหนาน (Tongnan County/ 潼南县)
32. อำเภออูหลง (Wulong County/ 武隆县)
33. อำเภออู่ซาน (Wushan County/ 巫山县)
34. อำเภออูซี (Wuxi County/ 巫溪县)
35. อำเภอหยินหยาง (Yunyang County/ 云阳县)
36. อำเภอจงเสี้ยน (Zhong County/忠县)
|
4 เขตปกครองตนเอง (Autonomous county)
37.เขตปกครองตนเองชนชาติเหมียวและถู่เจีย เผิงสุ่ย (Pengshui Miao and Tujia Autonomous County/ 彭水苗族土家族自治县)
38.เขตปกครองตนเองชนชาติถู่เจียซือจู๋ (Shizhu Tujia Autonomous County/ 石柱土家族自治县)
39.เขตปกครองตนเองชนชาติถู่เจียซิ่วซาน (Xiushan Tujia Autonomous County/ 秀山土家族自治县)
40.เขตปกครองตนเองชนชาติถู่เจียและเหมียวโหยว่หยาง (Youyang Tujia and Miao Autonomous County/ 酉阳土家族苗族自治县)
 
ภาพ ทัศนียภาพจากเบื้องสูงใจกลางมหานครฉงชิ่ง แหล่งภาพ http://imgsrc.baidu.com
|
ประชากร (ปี ค.ศ.2007)
มีจำนวนประชากรประมาณ 31.4423 ล้านคน ประชากรมีรายได้เฉลี่ยต่อหัว 14,622 หยวนต่อปี ประชากรประกอบด้วยชนกลุ่มน้อยจำนวน 49 ชนชาติ คิดเป็นจำนวน 1.75 ล้านคน หรือ 5.6% ของประชากรในนครฉงชิ่ง ซึ่งประกอบด้วยชาว ถูเจีย แม้ว ฮุย หยี ทิเบต เย้า หม่าน จ้วง เชียง มองโกล ลีซอ แมนจู น่าซี ไป๋ ไต ปูยี ตง อุยกูร์ เกาหลี ฮานิ อี้เหลา และว้า
ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
นครฉงชิ่งมีบทบาทสำคัญในฐานะเมืองศูนย์กลางการค้าและการติดต่อกับฝั่งตะวันออกของจีนโดยเดินทางผ่านทางแม่น้ำแยงซีเกียง ในปี ค.ศ.1918 รัฐบาลจีนได้อนุญาตให้ฉงชิ่งเป็นหนึ่งในเมืองไม่กี่แห่งที่ชาวต่างชาติเดินทางเข้ามาติดต่อค้าขายได้ โดยถือเป็นเมืองท่า (Inland port) สำหรับการเสาะหาทรัพยากรธรรมชาติที่มีค่าจากพื้นที่ตอนในของจีน ระหว่างปี ค.ศ.1937-1946 ในช่วงสงครามต่อต้านญี่ปุ่น รัฐบาลพรรคก๊กหมินตั๋งได้ย้ายฐานบัญชาการมายังนครฉงชิ่งและตั้งนครฉงชิ่งขึ้นเป็นเมืองหลวง เมื่อปี ค.ศ.1997 นครฉงชิ่งได้รับการยกระดับขึ้นเป็นมหานครขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลาง เช่นเดียวกับกรุงปักกิ่ง นครเซี่ยงไฮ้ และนครเทียนจิน โดยเป็นมหานครที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ทั้งนี้ เพื่อให้นครฉงชิ่งเป็นเมืองหลักในการกระจายความเจริญสู่พื้นที่อื่นๆ ในภาคตะวันตกของจีน
| ภูมิอากาศ
ลักษณะอากาศเป็นแบบเขตกึ่งร้อนชื้น (Sub-tropical) อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 18 องศาเซลเซียส และในฤดูหนาวอุณหภูมิประมาณ 6-8 องศาเซลเซียส ในฤดูร้อนอุณหภูมิประมาณ 27-29 องศาเซลเซียส มีปริมาณแสงแดดประมาณ 1,000-1,200 ชั่วโมงต่อปี และปริมาณน้ำฝนประมาณ 1,000-1,400 มม.ต่อปี โดยที่ลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ลาดชันระหว่างหุบเขาทำให้ลักษณะอากาศเป็นอากาศแบบปิด กล่าวคือ เมื่อมีการปล่อยควันออกจากโรงงานหรือจากการเผาไหม้ของเครื่องยนต์ ควันต่างๆ จะวนเวียนอยู่ในช่วงหุบเขา ระบายตัวออกได้ช้า จึงทำให้ลักษณะอากาศเหมือนมีหมอก
ทรัพยากรธรรมชาติ
มีพืชพันธุ์ธรรมชาติและสัตว์หายากอนุรักษ์อยู่จำนวนมาก พืชเศรษฐกิจที่สำคัญ คือ ข้าว ข้าวโพด ข้าวสาลี มันเทศ ยาสูบ ชา ถั่วลิสง ธัญพืช และพืชน้ำมัน นอกจากนี้ ยังมีพืชสมุนไพรอีกกว่า 2,000 ชนิด มีแร่ธาตุประมาณ 75 ชนิด แร่ Strontium พบมากที่สุดในจีน และมีแร่แมงกานีสมากเป็นอันดับ 2 ในจีน แร่ vanadium มากเป็นอันดับ 3 ในจีน |
แหล่งพลังงาน
แหล่งพลังงานหลักที่ใช้ในนครฉงชิ่งคือพลังงานจากก๊าซธรรมชาติ โดยมีการวางระบบท่อส่งก๊าซธรรมชาติและแผงวงจรควบคุมการทำงานของเมืองที่ทันสมัย สามารถตรวจสอบการใช้งานและแจ้งเตือนเมื่อระบบการส่งก๊าซเกิดปัญหาขัดข้อง นครฉงชิ่งมีปริมาณสำรองก๊าซธรรมชาติ 3.2 แสนล้านคิวบิกเมตร โดยเป็นก๊าซธรรมชาติคุณภาพสูงเนื่องจากมีส่วนประกอบของซัลเฟอร์ต่ำ ถือเป็นวัตถุดิบที่เหมาะสำหรับใช้ในอุตสาหกรรมปิโตรเคมีและชีวเคมี โดยมีบริษัท British Petroleum เป็นหนึ่งในบริษัทใหญ่ที่มาลงทุนในอุตสาหกรรมดังกล่าว มีปริมาณถ่านหินสำรองจำนวน 3.05 ล้านตัน และมีเขื่อนสามโตรกหรือเขื่อนซานเสี่ย (Three Gorges Dam/San Xia Dam) ซึ่งมีศักยภาพในการผลิตกำลังไฟฟ้าเท่ากับกำลังการผลิตของโรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์ 18 แห่งรวมกัน การมีแหล่งพลังงานในพื้นที่หลายแหล่งทำให้นครฉงชิ่งเป็นพื้นที่ที่มีหลักประกันในแง่ของพลังงานสำหรับการประกอบกิจกรรมเชิงพาณิชย์
การท่องเที่ยว
รายได้จากการท่องเที่ยวระหว่างเดือน มค- มิย. 2007 มีมูลค่า 23.3 พันล้านหยวน เพิ่มขึ้นกว่าปีที่ผ่านมาร้อยละ 29.48 แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ ได้แก่ เขื่อนซานเสีย พระพุทธรูปแกะสลักต้าจู๋ จุดชมเมืองในยามค่ำคืน น้ำพุร้อนเป่ยและแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ Lotus Cave
 
ภาพซ้าย ล่องลำน้ำแยงซีเกียงช่องแคบซานเสีย ภาพขวา พระพุทธรูปแกะสลักต้าจู๋
 
ภาพ ทิวทัศน์ยามค่ำคืนใจกลางมหานครฉงชิ่งที่ถูกขนามนามว่า “ฮ่องกงน้อย" ภาพขวา ลานอนุสาวรีย์ปลอดแอกใจกลางเมืองและถนนคนเดิน “เจี่ยฝ้างเปย”
 
ภาพขวา น้ำพุร้อนเป่ย ภาพซ้าย แหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติโลตัสเคฟ
ผู้นำ
 | นายโป๋ ซีไหล (Mr. Bo Xilai)
เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำนครฉงชิ่ง
(Secretary of the CPC Chongqing Municipal Committee)
(ตำแหน่งเทียบเท่าเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำมณฑล)
รับตำแหน่งเมื่อ ธันวาคม 2550
อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
รายละเอียดเพิ่มเติม
http://www.china.org.cn/english/chuangye/56454.htm |
 BACK
| 
